(Curaçao, 1956) was jarenlang het gezicht van de Antilliaanse gemeenschap in Nederland. Hij kwam in 1989 naar Nederland om te studeren en wilde daarna terug naar Curaçao. Hij bleef hier echter vanwege zijn jonge gezin en vond een nieuwe missie: de belangenbehartiging van Arubanen en Antillianen in Nederland. Met de stichting SPLIKA zette hij zich in voor de bevordering van het Papiamentu, de taal die hij ook doceert. Vervolgens was hij jarenlang voorzitter van het MAAPP, het platform voor de maatschappelijke participatie van Antillianen en Arubanen in Nederland. Bij zijn afscheid op 1 maart 2009 kreeg hij de MAAPP-award Mi ta yuda uitgereikt, een nieuwe onderscheiding die voortaan elk jaar op Severina’s verjaardag zal worden toegekend aan mensen die zich hebben ingezet voor de Antilliaanse en Arubaanse gemeenschap. Ruben Severina zat enige tijd voor de PvdA in de gemeenteraad van Zoetermeer en hij is thans voorzitter van HAAB (Haags Antilliaans Arubaans Beraad).

(Curaçao, 1943) is docent Papiamentu, Spaans en Sport op de Scholengemeenschap Banda Bou op Curaçao. Baromeo schrijft in het Papiamentu. Hij ontving de Chapi di Plata van de Fundashon Pierre Lauffer voor zijn tweede roman E Parto (1995). In deze historische roman beschrijft hij de geboorte van een nieuw Curaçaos bewustzijn sinds de revolte van mei 1969. Eerder verscheen van hem de korte roman Pal’i Bida (1990)
WIN 2003

(Aruba, 1959) is uitgever, dichter en auteur van monologen, korte verhalen en essays. Zijn meest recente dichtbundel is 37 Poems uit 2005. Hij publiceerder verder onder meer The Salt Reaper – Poems from the flats (2005, 2004), Big Up St. Martin: Essay & Poem (1999), Brotherhood of the Spurs (1997), Quimbé – The Poetics of Sound (1991), Mothernation (1991), Love Songs Make You Cry (1989), Nativity & Dramatic Monologues for Today (1988), Born Here (1986), Maroon Lives - A Tribute to Grenadian Freedom Fighters (1983), Images in the Yard (1983), For the Mighty Gods … An Offering (1982), en Moods for Isis – Picture Poems of Love and Struggle (1978). Hij werd geboren als Harold Hermano Lake en groeide op in Sint Maarten. In Amerika studeerde hij politieke wetenschappen en massa-communicatie. Tijdens zijn studie aldaar veranderde hij zijn naam in Lasana (dichter) Sekou (strijder). In 1984 keerde hij terug naar Sint Maarten waar hij schrijver en co-regisseur was voor Traditions, het jaarlijkse theaterfestival van Sint Maarten. Hij is de samensteller van de boeken The National Symbols of St. Martin - A Primer en The Independence Papers - Readings on a New Political Status for St. Maarten. Op scholen, universiteiten en festivals in de gehele wereld heeft Sekou gastlezingen gegeven over geschiedenis, cultuur, politiek en literatuur. Zijn werk verscheen in diverse tijdschriften als The Massachusetts Review, Del Caribe en De Gids. In 1982 begon hij met House of Nehesi Publishers, een uitgeverij in Sint Maarten die werk van zowel oude als nieuwe schrijvers uitgeeft.

(Curaçao, 1950) is dichter, apotheker en politicus. Zijn beroemdste werk Katibu di Shon (Slaaf en Meester) verscheen in 1988 al in het Papiaments, maar kwam pas in 2002 in het Nederlands uit en is in 2007 in het Duits vertaald. In deze roman vertelt De Hasseth het verhaal van de slavenopstand op Curaçao in 1795 vanuit het perspectief van een meester en een slaaf die als twee vrienden samen zijn opgegroeid. In 1989 kreeg de schrijver voor dit boek de Cola Debrotprijs, de hoogste culturele onderscheiding van Curaçao. De Haseth debuteerde in 1969 met de dichtbundel 3 dagen vóór Eva en schreef daarna nog diverse andere poëziebundels. De Haseth behoorde tot de groep die in 1993 de Partido Antia Restruktura (PAR) oprichtte, de partij van oud-premier Miguel Pourier. Van 1994–2004 was hij met verschillende onderbrekingen gevolmachtigd minister van de Nederlandse Antillen. Momenteel is hij raadsadviseur van de Nederlandse Antillen en jurylid van de Libris Literatuur Prijs 2009.

(1955) is sinds maart 2003 directeur van SAASA (Stichting Antilliaans en Arubaans Servicecentrum Amsterdam). Zij studeerde Rechten, Psychologie en HBO-Maatschappelijk werk en werkte o.a. op het Departement van Economische Zaken op Curaçao. Ze heeft ook een heel andere kant. Zo was ze twee keer koningin Carnaval (in 1981 op Curaçao en in 1984 in Rotterdam tijdens het Antilliaanse Zomer Karnaval). Jarenlang danste ze met Casca di Pinda , een bekende dansgroep op Curaçao. Ze liep mee met tientallen modeshows en was de eerste zwarte miss Limburg die mocht meedoen aan de Miss Holland verkiezing.

(Curaçao, 1962) is vanaf juli 2003 de gevolmachtigde Minister van de Nederlandse Antillen. Hij is aan de Landbouwuniversiteit Wageningen afgestudeerd in Tropische Plantenteelt, Entomologie, Bodemvruchtbaarheid en Marktkunde, waarna hij in Curaçao bij meerdere bedrijven in de agrarische sector heeft gewerkt. Aldaar is hij tevens oprichter geweest van een aantal ondernemingen. Van 1998 tot 2001 was hij Minister van Verkeer en Vervoer van de Antillen. Daarna werd hij lid van de Staten van de Nederlandse Antillen en Lid van de Eilandsraad van Curaçao.
WIN 2003