Five Do's and Don'ts for Barack Obama

Studenten van het Institute of Social Studies - foto Serge Ligtenberg

Vijf schrijvers en denkers uit vier delen van de wereld kwamen tijdens Winternachten bijeen om hun do’s and don’ts aan Barack Obama te formuleren. Nadat de vijf genodigden hun adviesvoorstellen hadden geformuleerd gaven studenten van het Institute of Social Studies hun commentaar.
Gesprekleider Michaël Zeeman werd verrast door de cynische en zelfs activistische reactie van de studenten. Waar de schrijvers en denkers snakken naar verandering die de nieuwe president kan brengen, bleken de studenten hier uiterst sceptisch over.

Deelnemers aan het debat waren de schrijvers Nelleke Noordervliet en Naema Tahir, de Brits-Belgische politiek-filosofe Chantal Mouffe, de Turkse schrijver en psycholoog Gündüz Vassaf en ontwikkelingseconoom Ashwani Saith uit India. Zij formuleerden elk één advies aan Obama. Studenten van het Institute of Social Studies, afkomstig uit zuidelijke landen, reageerden op deze aanbevelingen. Waar de studenten in eerste instantie geen eenduidig advies wilden formuleren, kwamen de genodigden en studenten uiteindelijk toch met een reeks aanbevelingen. Onderstaande aanbevelingen zijn verzonden naar het Witte Huis.

Do’s and don’t’s for Barack Obama
Ashwani Saith:
Palestine! Dismantle walls, build justice!
Share a cigar with Fidel!
Disarm! Transfer farm subsidies to African peasants
Think of multilateralism, not neo-imperialism
Confluence, not clash of civilisations
Nurture nature, don’t sell it
Protect workers, not tycoons
Social, not ‘bastard’ Keynesianism
And, oh, yes - keep sharing your toys …
Chantal Mouffe:
Acknowledge that the world is multi-polar and that the US cannot behave any more as the sole legitimate centre of power. Diversity exists. Diversity and identity underpin everything.
Gündüz Vassaf:
Think also as a world citizen.
Be bold, focus on right not re-election. Make peace, not war.
You’re a giant – tread lightly.
Prioritise without partisanship: Israel/Palestine
Nelleke Noordervliet:
Appoint a court-jester who keeps telling you the truth.
Be more a Philosopher-King than a King-Warrior
Naema Tahir:
Be the leader who inspires all to contribute to the good of society by encouraging the belief that good deeds and good behaviour rests in all
Students of the Institute of Social Studies:
Do no harm to foreign countries
Don’t be the leader of the world
Don’t impose yourself on others
Remember the principles you had in your campaign
Imagine other paradigms
Act!

In samenwerking met het ISS zal op vrijdag 1 mei a.s. een vervolg debat plaatsvinden exact na 100 dagen ambtstermijn.

Informatie

Datum en tijd vrijdag 16 januari 2009 van 14:00 tot 16:30 uur
Locatie Theater aan het Spui - grote zaal
Prijs €10,- (Uitpas €8,50 - CJP/Studenten/Ooievaarspas €5,-)

Gündüz Vassaf

(Turkije, 1946) wordt door Orhan Pamuk 'de spreekbuis van onze fantasieën, de vrijste geest van ons proza' genoemd. In zijn scherpzinnige werk behandelt Vassaf uiteenlopende thema’s als arbeidsmigratie, geschiedschrijving– en vervalsing en het failliet van het kapitalisme. Vassaf, behalve schrijver ook een internationaal gerespecteerd psycholoog, verweeft verhalen met essayistische passages en filosofie en psychologie met literatuur. Vassaf is een leidend figuur in het publieke debat in Turkije. Hij heeft sinds 1997 een wekelijkse column in de krant Radikal. Een bundeling van deze columns verscheen in 2008 in boekvorm onder de titel Turkije, waar ben je?. De hel zij geloofd (1992), over de uitwerking van totalitarisme in het dagelijks leven, was een bestseller in Turkije en verscheen ook in het Engels. In 2008 werd het boek in het Russisch vertaald. Wij moeten nog gehoord worden uit 1983 werd in 2003 opnieuw uitgegeven en is vertaald in het Frans en het Duits. Het is een pionierswerk met scherpe observaties van Turkse arbeiderskinderen in West-Europa. Zijn meest recente boek is Mostari: A Bridge Keeper’s Diary, over de Mostar brug, die in de oorlog werd vernietigd en recent werd herbouwd. Het is in Vassaf's woorden 'een roman, een episch gedicht, en een love story van een voorbijganger die verliefd wordt op de brug'.
Gündüz Vassaf - foto Serge Ligtenberg

Ashwani Saith

(India) is sinds 1981 hoogleraar rurale economie aan het Institute of Social Studies in Den Haag. Daarnaast is hij hoogleraar Ontwikkelingsvraagstuken aan de London School of Economics. Saith studeerde in de jaren zestig economie in Delhi en Cambridge en begon in 1969 als junior researcher aan de Universiteit van Delhi. In zijn 40-jarige academische loopbaan heeft hij een groot aantal boeken en artikelen geschreven over hervorming en ontwikkeling, vooral toegespitst op agrarische ontwikkeling in diverse Aziatische landen. Ook publiceert hij regelmatig over internationale en binnenlandse migratie, met name in India en China. Een van zijn laatste werken is ICT’s and Indian Social Change (2008), waarin hij samen met twee andere wetenschappers de effecten van de informatietechnologie op de ontwikkeling van India onder de loep neemt.
Ashwani Saith

Chantal Mouffe

(Charleroi, 1943) heeft zich als politicologe gespecialiseerd in de politieke theorie. In haar werk bekritiseert Mouffe de huidige westerse consensusdemocratie. Haar boek Over het politieke (2008) laat zien hoe gevaarlijk het is om alle politieke verschillen onder het tapijt te vegen. Uiteindelijk zal iedereen die zich niet thuis voelt in het nieuwe ‘posttraditionele tijdperk’ zijn stem verheffen en dat zal leiden tot extremistische uitwassen, zo betoogt ze. Als voorbeelden neemt ze de opkomst van Haider in Oostenrijk en het succes van Fortuyn in paars Nederland, maar ook de oorlog in Irak. In de jaren zestig was Mouffe actief in de studenten- en feministische beweging. In 1985 publiceerde ze samen met Ernesto Laclau Hegemony and Socialist Strategy, een invloedrijk boek waarin ze een lans breekt voor radicale pluralistische democratie. Mouffe is professor aan de Universiteit van Westminster en doceerde ook aan andere Europese universiteiten, in de VS en Latijns-Amerika.
Chantal Mouffe

Naema Tahir

(Groot-Brittannië, 1970) kwam op haar negende met haar Pakistaanse ouders naar Nederland. Ze studeerde rechten en werkte vervolgens voor diverse ministeries, de UNHCR en de Raad van Europa in Straatsburg. In 2006 besloot ze echter om in Nederland te gaan wonen en zich hier met name aan haar schrijverschap te wijden. In het najaar van 2008 verscheen haar bundel moslimsprookjes Groenkapje en de bekeerde wolf, waarin ze de botsing der beschavingen humoristisch op de hak neemt. In Eenzaam heden (2008) vertelt een migrantenkind over haar gevoel van ontworteldheid. Tahir debuteerde in 2005 met de non-fictiebundel Een moslima ontsluiert, waarin ze thema’s als zelfkritiek bij moslims en vrouwenemancipatie behandelt. Haar fictiedebuut Kostbaar bezit (2006), een bundel vrijmoedige erotische verhalen, was een groot succes. Tahir mengt zich regelmatig in het publieke debat. Haar opiniestukken verschijnen onder meer in de Volkskrant en NRC Handelsblad. In 2008 was ze een van de genodigden in het VPRO-televisieprogramma Zomergasten.
foto Liesbeth Kuipers

Michaël Zeeman

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.
Michaël Zeeman - foto Serge Ligtenberg

Nelleke Noordervliet

(Rotterdam, 1945) schrijft romans, verhalen, essays, lezingen en columns met een sterke historische interesse. Ze debuteerde met Tine of de dalen waar het leven woont (1987), een fictieve biografie van de eerste vrouw van Multatuli. Haar De naam van de vader werd in 1994 bekroond met de Multatuliprijs. Ze schreef Pelican Bay (2002) over het slavernijverleden in de Cariben en in Nederland. In 2012 verscheen de roman Vrij man, het verhaal van een arts/jurist in de 17e eeuw en in 2013 de essaybundel Schatplicht. Haar roman Aan het eind van de dag (2016) is zowel een portret van een carrièrevrouw, als een tijdsbeeld van de tweede helft van de 20e eeuw. De val van Thomas G. (2020) gaat over de uitgever van een controversieel boek. Haar oeuvre is bekroond met de Constantijn Huygens-prijs 2018.
Nelleke Noordervliet - foto Harry Cock

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor