(Syrië, 1930) is de lievelingsdichter van burgemeester Aboutaleb van Rotterdam en hij wordt gezien als een kanshebber voor de Nobelprijs voor de Literatuur. Na een studie filosofie in Damascus vertrok hij naar Beiroet en vervolgens naar Parijs. In 1961 verscheen zijn beroemdste dichtbundel De gezangen van Mihyar uit Damascus. Zijn gedichten, essays, brieven en interviews zijn veelvuldig vertaald, vooral in het Frans. Hij brak met de formele structuur in de Arabische poëzie en experimenteerde met vrije verzen en prozagedichten. Adonis schrijft in het Arabisch: ‘Poëzie schrijven in deze taal [...] betekent het onzichtbare ontsluieren en de afgrond van de afwezigheid zichtbaar maken die ons van het onzichtbare scheidt’. Adonis neemt in zijn werk afstand van de islam maar houdt ook het westen een spiegel voor, dat zijn denkers en dichters niet in ere houdt en daarmee het begrip tussen Oost en West in de weg staat. Tijdens het festival verschijnt de eerste bloemlezing van zijn werk in het Nederlands: Wat blijft.

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.

(Belgie) is violist en cellist. Hij begon zijn studie bij de beroemde violist Pierre Penassou. Daarna trad hij toe tot diverse strijkensembles, voornamelijk in de klassieke wereld. Als lid van zijn eigen Quatuor Danel speelde hij op de Conversations/Conservations plaat van pianist Kris Defoort. Hij geeft les in kamermuziek op het Conservatorium in Brussel.

(1959) is componist, arrangeur en musicus die in zijn werk vele invloeden laat samensmelten zoals jazz, klassiek en volksmuziek uit alle hoeken van de wereld. Van 1989-2013 was hij ‘componist in residentie’ van LOD Muziektheater in Gent. Hij maakte onder andere muziektheaterproducties met acteur en regisseur Koen De Sutter en met Alain Platel van Les Ballets C de la B. Ook in zijn eigen volkse fanfare Banda Azufaifo en het hartverwarmende Huis der verborgen muziekjes I & II, brengt hij een keur aan stijlen samen, van Mozart tot Camarón de la Isla. In 2001 kreeg hij de Louis Paul Boon-prijs 'voor zijn maatschappelijk engagement en de binding met de mens die in zijn hele oeuvre terug te vinden is'. Drie jaar later werd hij bekroond met de Grote Theaterfestival Prijs. In 2007 en 2008 was Van der Harst stadscomponist van Gent. Hij maakte verschillende cd’s, o.a. met Sinterklaas-, Kerst- en Nieuwjaarsliederen uit verschillende culturen. Op het Winternachten festival 2016 zal hij als musicus in residence zelf muziek maken en componeren, alsmede musici en muziek uitzoeken voor de verschillende programma's.

(Belgie, 1984) studeerde in Leuven bij Dina Grossberger en Katelijne Van Laethem. Ze wordt gecoacht door Jard van Nes en Catrin Wyn Davies. Ze heeft een voorliefde voor hedendaagse opera en muziektheater maar ze is ook bijzonder actief in het barokrepertoire. Haar eigen barokensemble Bel Ayre, dat in 2011 werd uitgeroepen tot Selected Promising Ensemble op het Festival Laus Polyphoniae (Antwerpen), verzorgde concerten in onder meer Bozar, op de Operadagen Rotterdam en op het Festival van Vlaanderen Mechelen. Ze werkte als soliste samen met onder meer James Wood, Erik Van Nevel, Marcel Pérès, Titus Engel, Il Gardellino en de vocale ensembles Encantar en Psallentes. In 2014 werd ze geselecteerd voor de prestigieuze Luzern Festival Academy waar ze als eerste sopraansoliste zong in Luciano Berio’s Coro onder Sir Simon Rattle. Ze zong en creëerde werken van hedendaagse componisten als Frank Nuyts, Thomas Smetryns en Alain Craens en ze werkte mee aan diverse producties van Het muziek LOD, muziektheater Transparant en de Vlaamse Opera.

(België, 1962) is een veelzijdig performer. Hij is werkzaam in verschillende disciplines zoals muziek- en danstheater, klassiek-hedendaagse en geïmproviseerde muziek. Hij werkte mee aan producties van het Scapino Ballet, Walpurgis, Xynix, Toneelgroep Amsterdam en het Spectra Ensemble. Als slagwerk-solist speelde hij op de belangrijkste hedendaagse muziekpodia in Europa en Australië. In België speelt Wim Konink voornamelijk composities die speciaal voor hem geschreven zijn. Zo hebben onder meer Peter Vermeersch, Luc Brewaeys, Frank Nuyts, Philippe Boesmans en Fredic Rzewski voor hem gecomponeerd. Wim Konink speelde in diverse soloprogramma’s met Quatuor Danel en een duo-programma voor slagwerk met Marcel Andriessen. Als componist schreef hij theatermuziek voor Ensemble Leporello, Teneter en Compagnie Boktor. Wim Konink is als docent verbonden aan het conservatorium van Gent.