Film: Reimerswaal

Een die zichzelf niet meer bezit,
Is aan de mist geschonken.
Klokken zijn meeverdronken
En luiden dit
Ononderbroken.
Maar niemand weet of ziet
De plaats waar alles ligt gezonken.

(A person who has lost himself/is offered to the mist/bells have drowned as well/and chime/continuously/but no one knows or sees/the place where everything lays/sunken). This poem by Gerrit Achterberg is the startingpoint of a short film by Clara van Gool, about a crime passionel: a young man and a young woman dance a fatal duet in and under water. Dutch spoken