Diana Lebacs

(Curaçao, 1947), heeft Indonesische, Europese, Curaçaose, Surinaamse en Indiaanse roots. Ze was onderwijzeres, schoolleider, trainer en coach voor onderwijsinnovatie, en schrijft sinds haar 23e in het Nederlands en Papiaments. Op haar eiland is ze, behalve als schrijfster, ook bekend als actrice, vertelster, voordrachtskunstenares, schrijver/regisseur van toneelstukken en actief betrokken bij het stimuleren en coachen van nieuw lokaal schrijftalent. Ze behaalde haar Bachelor of Education in de Papiamentse taal aan de Algemene Faculteit van de Universiteit van de Nederlandse Antillen (UNA) en is nu bezig met de Master opleiding Papiamentu. Voor haar kinderboek Nancho van Bonaire (Leopold, 1976) kreeg zij de Zilveren Griffel. En voor Caimins Geheim (Leopold/Stichting NANA, 2001) werd haar in 2003 de Cultuurprijs Prins Bernhard Cultuurfonds Nederlandse Antillen en Aruba voor Jeugdliteratuur toegekend. In 1994 verscheen haar eerste roman voor volwassenen: De langste maand (In de Knipscheer, 1994), die de jungle van drugsverslaving en werkeloosheid op Curaçao laat zien. zien. Recente publicaties zijn een prentenboek in het Papiamentu, Fula fula (2005, uitgave Rotary Curaçao), ‘Vrouwen aan het woord: Waarover we niet moeten praten’ (2007, In de Knipscheer). Unda Olivier ta/Waar is Olivier? (2009) is haar nieuwste kinderboek in het Papiamentu en Nederlands, uitgegeven door Fundashon Sembra Buki op Curaçao. Diana werkt nu aan haar tweede roman voor volwassenen.