(Alkmaar, 1957) is Nederlands dichter, prozaïst, vertaler en uitgever. Hij studeerde rechten. Asscher was jarenlang werkzaam in de literaire uitgeverij, laatstelijk als algemeen directeur van J.M. Meulenhoff. Tussen 1998 en 2004 was hij directeur Kunsten op het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, thans is hij directeur van boekhandel Athenaeum in Amsterdam. In 1992 debuteerde Asscher met de verhalenbundel Dodeneiland, vier geschiedenissen. Hij publiceerde verhalen, gedichten, poëzievertalingen, essays, twee novellen, en een roman (Het uur en de dag, 2005). Van zijn novellen werden de filmrechten verkocht aan producent Rob Houwer. De verstekeling kreeg een plaats op de longlist voor de AKO Literatuurprijs 2000.

(Den Haag, 1933) debuteerde in 1955 met de roman Philip en de Anderen die al snel gevolgd werd met de dichtbundel De Doden zoeken een Huis (1956). In de romans die Nooteboom daarna publiceerde, Een lied van schijn en wezen (1981) en De ridder is gestorven (1963), lopen werkelijkheid en fictie meer en meer door elkaar. In zijn meest bekende romans Rituelen (1980) en Allerzielen (1998) is de stijl toegankelijker maar rijk aan de diepgravende intellectuele manier van schrijven van Nooteboom, die ook in zijn reisverhalen naar voren komt. Sommige reisverhalen neigen naar essayistiek terwijl een roman als In Nederland ook gelezen kan worden als een literatuurwetenschappelijk betoog. Nooteboom toont zich in zijn gedichten de taalvirtuoos die met hermetische en soms raadselachtige gedichten de lezer aanspreekt op een heel persoonlijk niveau. Vuurtijd, ijstijd, Gedichten (1984) bevat al zijn gedichten van 1955 tot 1983.

(1953, België) schrijft met name over Afrika en het Midden-Oosten. In 2006 publiceerde zij de roman Het Uur van de Rebellen, over een jonge Congolees die betrokken raakt bij de strijd tussen de Hutu en Tutsi. Het Uur van de Rebellen is het derde boek van Joris dat zich afspeelt in Congo. Eerder verschenen Terug naar Congo (1987) en Dans van de Luipaard (2001). Naast Afrika richt Joris zich ook op het Midden-Oosten. Zij heeft zowel in Syrië als in Egypte gewoond. Dit resulteerde in De Poorten van Damascus (1993) en Een Kamer in Cairo (1991). Joris won verschillende prijzen, waaronder de Henriëtte Roland Holst-prijs (1993), de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap (1999) en de Prix de l'Astrolabe (1999). In het voorjaar van 2010 benoemde Frankrijk haar tot Ridder in de Orde van Kunst en Letteren en in 2014 werd Lieve Joris bekroond met zowel de Spiegelprijs als de VPRO Bob den Uyl Prijs.