Andrei Nekrasov

(1958) durft als Russische filmmaker zijn nek uit te steken met kritische documentaires en films over heikele politieke vraagstukken in zijn land. Zijn documentaire Russische Lessen over de eenzijdige berichtgeving over de Russisch-Georgische oorlog in 2008 leverde hem de titel Man van het jaar 2009 op in Georgië. Vanwege de scherpe kritiek die hij daarin uit op de Russische regering en het leger kon de film in Rusland alleen aan vrienden uit de oppositie worden vertoond. Zijn film Rebellion, de zaak Litvinenko uit 2007 is een aanklacht tegen de Russische staatsveiligheidsdienst FSB die achter verschillende bomaanslagen en gijzelingen zou zitten die zouden zijn gepleegd om Poetin in het zadel te houden. Nekrasov volgde verschillende film- en cultuurstudies in Rusland, Parijs en Bristol. In 1985 was hij de rechterhand van Andrei Tarkovsky bij de opnames en montage van Het Offer. Vervolgens maakte hij een aantal documentaires en tv-programma’s. Zijn eerste korte film uit 1993, Verende Lenin, won de UNESCO-prijs in Cannes. Ook de lange speelfilm die daarna volgde, Liefde is zo sterk als de dood, viel in de prijzen. Nekrasov schrijft ook toneelteksten en werkt als theaterregisseur.