Alfred Birney

(Den Haag, 1951) is een telg uit een voormalige Indische plantersfamilie. Hij heeft een Indisch-Chinese vader en een Nederlandse moeder. Terugkerende motieven in zijn werk zijn vervreemding van familie en het onvermogen tot identificatie met het moederland of vaderland. Hij debuteerde in 1987 met de roman Tamara's lunapark. Hij is samensteller van Oost-Indische Inkt (1998), een bloemlezing van Indische literatuur. Hij was enkele jaren columnist bij de Haagse Courant. In 2002 verscheen Indische Gezichten, een heruitgave van zijn meest uitgesproken Indische romans Vogels rond een vrouw (1991) en De onschuld van een vis (1995). Beide boeken geven een onvergetelijk beeld van de Indische vader. In 2016 verscheen zijn succesvolle autobiografische roman De tolk van Java, bekroond met de Henriette Roland-Holstprijs en de Libris Literatuurprijs. In 2019 verscheen in de reeks Privé Domein het dagboek Niemand bleef, waarvoor hem de Littéraire Witte Prijs 2020 werd toegekend. Maart 2024 verscheen Zwerfpost, een persoonlijke selectie uit 25 jaar artikelen, blogposts, columns, essays, kritieken, lezingen, studies, schetsen, schotschriften, reisverslagen en portretten van onbekende schrijvers met afwijkende geluiden over Nederland versus Indonesië.