(Hoogezand-Sappemeer, 1975) groeide op in het buurtschap Denemarken, bovenop de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd daar stond model voor zijn succesvolle derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012), die meerdere prijzen won. Slaap zacht, Johnny Idaho (2015) en En ik herinner me Titus Broederland (2016) werden beide bekroond met de Harland Awards Romanprijs. Naast schrijver is Hulst literatuurcriticus, reisjournalist en essayist voor onder meer NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer en De Standaard. Begin 2017 nam Hulst het initiatief tot Als dit zo doorgaat, een verhalenbundel waarin 24 Nederlandse schrijvers middels fictie reageren op de verrechtsing van het politieke klimaat. Ook is hij muzikant. Bij de boeken Wolfskleren (2009) en Motel Songs (2017) verschenen bijbehorende albums en hij is de voorman van de Nederlandstalige band De Meisjes.

(Overasselt, 1986) is succesvol muzikant, schrijver en journalist. Ze debuteerde in 2018 als romanschrijver met Concept M. Deze uitstekend ontvangen sciencefictionroman speelt zich af in het Nederland van 2020. Een jonge vrouw geeft op verrassende wijze invulling aan haar aandoening kleurloosheid, een chronische ziekte die in Europa epidemische vormen heeft aangenomen. Ze radicaliseert en komt terecht in een organisatie die aanslagen pleegt. Romeijn was als popartiest te zien op onder meer Lowlands en Noorderslag. Met haar beats, messcherpe teksten en analoge synthesizers is Aafke Romeijn de ongekroonde koningin van de Nederlandstalige electropop. In 2019 verscheen haar album M, de soundtrack bij het boek en ook de eerste plaat die ze zelf produceerde, in 2020 gevolgd door haar debuut-gedichtenbundel Leegstand. In 2021 bracht ze het album Godzilla uit en verscheen 7B, een toekomstroman waarin anno 2040 militairen in een groot gebouwencomplex in Groningen trainen voor een grondstoffenoorlog.

(Syrië, 1989) maakt deel uit van Asko|Schönbergs K[h]AOS, een initiatief van Asko|Schönberg waarin jonge musici en makers zich op muzikaal en muziektheatraal gebied kunnen ontwikkelen. Jaber Fayad speelt o.a. in interdisciplinaire voorstellingen als Salam van Noord-Nederlands Toneel, Club Guy & Roni en Asko|Schönberg. Hij komt uit Damascus waar hij Turkse, Arabische en Azerbedjaanse muziek aan het conservatorium studeerde. Hij speelt ud (de Arabische luit) en bouwt die ook zelf. Sinds 2015 woont hij in Nederland, waar hij snel weer zijn eigen muziekpraktijk heeft opgebouwd. Zo treedt hij regelmatig op met zijn band Sirocco.

(Israël, 1982) studeerde psychologie aan de universiteit van Tel Aviv en daarna film aan de Sam Spiegel Film School in Jeruzalem. Ze schreef diverse scenario’s en korte verhalen. Haar eerste roman Eén nacht, Markovitsj (2012) won diverse (internationale) prijzen. Haar tweede boek, Leeuwen wekken (2014) is in vele talen vertaald en wordt in de Verenigde Staten bewerkt tot tv-serie. Chirurg Etan Green rijdt per ongeluk een vluchteling dood, waarna Green doorrijdt. De weduwe weet hem echter te achterhalen en chanteert hem om honderden illegalen van medische hulp te voorzien. De roman, hoewel hij leest als een thriller, gaat vooral over morele vragen: had Green de waarheid moeten vertellen? Helpt hij de vluchtelingen uit schuldgevoel, uit lijfsbehoud of is hij een held? De lezer wordt continu geprikkeld zichzelf de vraag te stellen: wat had ik gedaan?

(Washington DC, 1972) is schrijver van de verhalenbundel Farewell Navigator: Stories (2008) en de roman The Listeners (2012). Rode Klok (Red Clocks), een boek in de geest van Margaret Atwood over vier vrouwen in een imaginair Amerika waar abortus illegaal is, alleenstaande ouders niet mogen adopteren en meer vrouwonvriendelijke politieke maatregelen. Zelf zei ze hierover dat ze de “angstaanjagendste details van de misogyne wereld waarin haar verhaal zich afspeelt, geïnspireerd heeft op werkelijke wetsvoorstellen van mannen die op dit moment de macht hebben in de regering” (The Washington Post). Velen vragen zich dan ook af wanneer haar imaginaire beeld van de VS werkelijkheid wordt. Zumas geeft naast het schrijven les aan Oregon State University in Portland.

(Zuid-Afrika) is de artiestennaam van rapper, schrijver, dichter, acteur en activist Simon Witbooi. Hij groeide in armoede op in Kaapstad, waar rap en hiphop zijn uitlaatklep werden voor de maatschappelijke ongelijkheid die hij om zich heen zag. Begonnen in het Engels, werd Afrikaans al snel de taal waarin hij zich uitdrukt. Met zijn optredens wil hij bruggen slaan tussen gemeenschappen en maatschappelijke Afrikaanse issues aan de kaak stellen. In 2017 verscheen zijn boek God praat Afrikaans, waarmee hij een lans breekt voor het Afrikaans als taal. Hij is ambassadeur voor de Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging (ATKV) en gaat jaarlijks in samenwerking met de Universiteit Stellenbosch langs scholen voor het project Woorde Open Wêrelde (WOW). Hij is nazaat van Hendrik Witbooi, een van de grootste negentiende-eeuwse verzetshelden van de volkerenmoord door de Duitse kolonisator in Zuidwest-Afrika, nu Namibië.

(India, 1960) doceert en schrijft over klassieke Indiase literatuur en heeft een grote kennis van mythen en traditionele verhalen uit India. Sattar heeft een doctorstitel (Ph.D) in Zuid-Aziatische talen en literatuur van de universiteit van Chicago. Ze vertaalde vele teksten uit het Sanskriet, waaronder Valmiki’s Ramayana (1996). Recentere publicaties zijn Lost Loves: Exploring Rama's Anguish (2011) en Uttara: The Book of Answers (2016). Ook schrijft zij voor kinderen: haar Ramayana for Children (2017) is wereldwijd uitgebracht. Arshia Sattar is medeoprichter van Sangam House in 2008, het eerste en enige volledig onafhankelijk gefinancierde schrijversresidentie-programma van India. Per jaar verplaatst Sangam House zich naar een andere locatie; in 2019 is dit Bangalore.

(Kampala, Oeganda) groeide op in Oeganda en studeerde Creative Writing aan de universiteit van Lancaster in het Verenigd Koninkrijk, waarin ze ook haar doctorsgraad haalde. Voor haar doctoraalproject The Kintu Saga ontving ze de Kwani Manuscript Project in 2013. Deze prijs wordt uitgereikt aan nog ongepubliceerde manuscripten van Afrikaanse schrijvers. In 2014 verscheen het manuscript als roman onder de titel Kintu. Ze won diverse andere prijzen, waaronder de Commonwealth Short Story Prize in 2014 voor Let’s Tell This Story Properly en de Windham-Campbell Prize for Fiction in 2018. Haar werk kenmerkt zich door een mengeling van Oegandese orale verhaaltradities, volksverhalen, mythen, bijbelse elementen en geschiedenis. Ze woont en werkt in Manchester, waar ze Creative Writing doceert aan de universiteit.