(Geldrop, 1951) wordt beschouwd als één van de grootste Nederlandse naoorlogse schrijvers. Hij schreef twee cycli. Van zijn tweede cyclus Homo Duplex verschenen de Movo Tapes (2003), Drijfzand Koloniseren (2006) en Het Schervengericht (2007), waarvoor hij de AKO-literatuurprijs kreeg. In het laatste boek vertelt hij over de beroemde regisseur Roman Polanski, die in een Californische gevangenis terechtkomt, op dezelfde afdeling als de moordenaar van zijn vrouw en ongeboren kind. Voor deze cyclus heeft hij zijn naam verkort tot A.F.Th. In 2007 verscheen ook Mim, een novelle ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Harry Mulisch. Tussen 1983 en 1996 publiceerde hij De Tandeloze Tijd (met het verfilmde Advocaat van de Hanen), die geldt als de kern van zijn oeuvre en als de beroemdste cyclus uit de Nederlandse literatuur. Naast de cycli verscheen bijvoorbeeld Engelenplaque (2003) een verzameling dagboekaantekeningen van 1966 tot 2003. Hij debuteerde in 1978 onder het pseudoniem Patrizio Canaponi. Zijn werk werd verschillende malen bekroond, onder meer met de F. Bordewijk-prijs en de Multatuli-prijs. Nu ontvangt hij de Constantijn Huygens-prijs voor zijn gehele oeuvre. In 2011 verscheen Tonio, een requiemroman: een radeloze zoektocht naar zin en betekenis van de dood van zijn zoon.

(1958-2009) was dichter, schrijver en publicist en werkte als vaste columnist voor de Forum-pagina en Cicero van de Volkskrant. Eerder was Zeeman chef kunstredactie bij de Volkskrant en van 2006-2007 correspondent in Rome. Sinds 1997 was hij als adviseur en gespreksleider betrokken bij festival Winternachten. In 2006 verscheen Wie Kan het Paradijs Weerstaan, een briefwisseling met Abdelkader Benali, waarin beide schrijvers van gedachten wisselen over politiek, het leven, de liefde en literatuur. In 2002 ontving Zeeman de Gouden Ganzenveer, vanwege zijn verdiensten voor de Nederlandse literatuur. Zeeman verwierf in de jaren negentig bekendheid als gespreksleider door zijn maandelijkse boekenprogramma 'Laat op de avond na een korte wandeling', dat later 'Zeeman met boeken' ging heten. In 1991 publiceerde hij zijn eerste dichtbundel Beeldenstorm, waarvoor hij de C. Buddingh-prijs ontving. Zijn tweede bundel, Verhoudingen, verscheen in 1995. In datzelfde jaar publiceerde hij ook de verhalenbundel De Verduistering. In 2009 overleed hij aan de gevolgen van een hersentumor.

(1947) is één van de meest vooraanstaande architecten in Nederland. Soeters werd in de jaren tachtig bekend door zijn fel gekleurde en uitbundig vormgegeven gebouwen. Het Circustheater in Zandvoort is het bekendste voorbeeld van zijn vroege ontwerpen. In de jaren negentig werden de door hem ontworpen gebouwen iets minder uitbundig en neemt stedenbouw bovendien een steeds belangrijker plaats in. Zijn ontwerpen laten inmiddels een poging zien om terug te keren naar de intieme sfeer van het dorp uit de jaren vijftig. Zijn ontwerp van het slot Haverleij in Den Bosch is hier een voorbeeld van. In 1979 richtte hij met zijn vrouw Merle Soeters-Steffels zijn eigen architectenbureau op. Toen Jos van Eldonk in 1997 tot de maatschap toetrad veranderde de naam van het architectenbureau in Soeters Van Eldonk architecten. Tussen 1995 en 1996 was hij hoogleraar aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen. Een ander bekend stedenbouwkundig ontwerp van Soeters is het Java-eiland in Amsterdam.