(Haarlem, 1961) is columnist, presentator, essayist en schrijver.  In 2015 kwam hij voor de tweede keer uit de kast: hij erkende publiekelijk dat hij in God gelooft, hoewel dat in zijn intellectuele omgeving not done is. Sinds medio 2016 is hij vaste columnist bij de Volkskrant. In zijn boek Zon, zee en oorlog uit 2007 beschrijft hij ervaringen in o.a. Kaapstad waar hij erachter kwam dat zijn biologische vader Zuid-Afrikaans was. De door Nederlandse ouders geadopteerde Sanders studeerde filosofie en politieke wetenschappen en publiceert sinds 1982 in diverse dag- en weekbladen. Hij schreef verhalen- en essaybundels, romans, journalistieke werken en was in 2010 'writer in residence' in Almere wat leidde tot het boek Iets meer dan een Seizoen (2013).

(Den Haag, 1951) is sinoloog, japanoloog, journalist en schrijver. In zijn omvangrijke oeuvre zijn de Aziatische cultuur, democratie, religie, politiek, het islamitisch fundamentalisme en de nasleep van de Tweede Wereldoorlog terugkerende thema's. Zijn essays verschijnen onder meer in The New York Times, The Guardian, NRC en The New York Review of Books. Buruma groeit op in Den Haag als zoon van een Britse moeder en een Nederlandse vader. In Hun beloofde land, mijn grootouders in tijden van liefde en oorlog vertelt Buruma het verhaal van zijn in Londen geboren Duits-Joodse grootouders. Hij is sinds 2003 hoogleraar democratie, mensenrechten en journalistiek in New York. In 2008 ontving hij de Erasmusprijs.

Spoken word artiest Jeannine Valeriano en haar team van (gast)musici en tekenaars - tezamen Spoken Beat Night - maken cross-over concerten waarin jazz, spoken word, wereldmuziek, voordracht, live animatie en funky beats zich mengen. De twee tekenaars schetsen live, eigenzinnige en beeldende interpretaties van de tekst. Spoken Beat Night speelt met taal; het team samen met topmusici uit de kosmopolitische wereld van de geïmproviseerde muziek trekken de woorden van de schrijvers in de wereld van de toonkunst. Met Jeannine Valerio (zang/spoken word), Maarten Ornstein ( basklarinet, saxofoon en elektronica), gitarist Paul Pallesen, illustrator en animator Floor de Goede, tekenaar Hans van de Meulengraaf, cellist Jörg Brinkmann en – in Saturday Night Unlimited - als gast Nizar Rohana op Ud.

(Deventer, 1961) is schrijver, performer en theatermaker. In 2004 brak ze door met De laatste dichters, die genomineerd werd voor de Libris Literatuur Prijs. Deze roman, over de levensloop van vier zwarte Amerikanen die furore maakten onder de naam ‘The Last Poets’, werd bewerkt voor theater. We hadden liefde, we hadden wapens (2016) is een wervelende roman over het leven van de zwarte burgerrechtenstrijder Robert F. Williams in Amerika en over opkomen voor het recht te mogen zijn wie je bent, ongeacht de consequenties. Een van ons (2020), haar roman over de levenslang gestrafte Luc werd als theatermonoloog opgevoerd. In haar roman Als ik je eenmaal mijn verhaal heb verteld (2024) probeert Anir na twaalf jaar detentie 'buiten' een nieuw leven op te bouwen. De mede door Otten in 2020 opgerichte Stichting Blocknotes zet creatief schrijven in voor empowerment en talentontwikkeling van mensen in de gevangenis.

(New York, 1969) wordt beschouwd als een van de meest ambitieuze, baanbrekende Amerikaanse schrijvers van dit moment. Zijn laatste roman, De ondergrondse spoorweg, werd door Oprah Winfrey opgenomen in haar boekenclubselectie 2016. Obama zette het boek op zijn ‘summer reading list’. In 2016 won Whitehead voor het boek de grootste literaire prijs van Amerika, de National Book Award. Whitehead schreef hiermee een alternatieve geschiedenis van de slavernij in Amerika. Slavin Cora vlucht via de Ondergrondse Spoorweg (een clandestien netwerk van antislavernij-activisten) naar het vrije Noorden als een macabere Alice in Wonderland.  Whitehead debuteerde in 1999 met De Intuïtionist, door Esquire uitgeroepen tot de beste roman van het jaar. Whitehead schreef behalve zes romans ook twee non-fictie boeken en hij publiceert regelmatig in The New York Times, The New Yorker, Granta en Harper's.

(Cochabamba, 1981) is een Boliviaanse schrijver die gezien wordt als een van de grote beloftes van de Latijns-Amerikaanse literatuur. Hasbún brak in 2015 internationaal door met zijn tweede roman Los afectos. De roman verscheen in 2016 in Nederlandse vertaling onder de titel Woeste jaren. Het is een deels op feiten gebaseerd verhaal over een excentrieke nazi-familie die in de jaren vijftig en zestig in Bolivia leefde. Hasbún was gitarist in een grungeband voor hij begon te schrijven en zegt dat de muziek hem heeft geleerd hoe belangrijk ritme is voor een goed boek. Hij debuteerde in 2006 met de verhalenbundel Cinco die meteen een groot succes was. Een verhaal uit deze bundel werd verfilmd en een ander bewerkt voor toneel.