The Best Books You've Never Heard of

Welke rol spelen de poortwachters van literatuur – uitgevers, redacteuren, boekhandelaren, agenten en scouts - als het gaat om het kleurenfilter?

vlnr Mylo Freeman, Ellah Wakatama, Ebisse Rouw - foto: Julian Knox (Wakatama)

Informatie

Datum en tijd vrijdag 17 januari 2020 20:40 tot 21:01 uur
Locatie Theater aan het Spui - Zaal 2
Prijs 25,-
22,50 (Uitpas)
15,- (CJP, Studenten, Ooievaarspas)

Welke rol spelen de poortwachters van literatuur – uitgevers, redacteuren, boekhandelaren, agenten en scouts - als het gaat om het kleurenfilter? Wie bepaalt uiteindelijk wat ‘goede literatuur’ is en op welke gronden? Daarover gaan we in gesprek met Ellah Wakatama, directeur van de Schotse uitgeverij Cannongate Books, met Ebissé Rouw, als redacteur van podcast-platform Dipsaus Publicaties verbonden aan Uitgeverij Pluim, en met Mylo Freeman, kinderboekenschrijver en -illustrator, bekend van de Prinses Arabella-prentenboekenreeks.

Ebissé Rouw

werd in Ethiopië geboren en woonde tot haar 14e in Addis Abeba (2477.29m hoog). Toen kwam ze naar Nederland (-1.01m beneden zeespiegel) en werd zij Ethio-Nederlander, zwart én een niet-westerse allochtoon. Momenteel werkt zij bij de Raad voor Cultuur op het snijvlak van beleid en communicatie. Ook is zij als redacteur van Dipsaus Publicaties verbonden aan Uitgeverij Pluim. Daarnaast heeft ze samen met een aantal Twitterati een virtueel Consultancybureau Kopje Koffie Doen? opgericht. Ze is een van de samenstellers van de bundel Zwart, een verzameling literatuur van zwarte schrijvers uit de Lage Landen. Ze is als programmamaker verbonden aan het literatuurfestival Winternachten van Writers Unlimited in Den Haag.
Ebissé Rouw

Ellah Wakatama

(Zimbabwe, 1966) is hoofdredacteur van de Schotse onafhankelijke uitgeverij Canongate Books, een senior Research Fellow aan de Universiteit van Manchester en voorzitter van de Cain Prize for African Writing. Ze woont en werkt in London als redacteur en criticus, waar ze de eerder de uitgeverij Indigo Press oprichtte. Haar journalistiek werk verscheen in Britse kranten als The Telegraph, Guardian en Observer. In 2019 schreef ze een bijdrage voor de essaybundel New Daughters of Africa. Haar kritieken waren te beluisteren in radiouitzendingen van de NPR en BBC4.
Ellah Wakatama Allfrey - foto Julian Knox

Nancy Jouwe

(Delft, 1967) is cultuurhistoricus en werkt als freelance onderzoeker, schrijver en curator met een focus op intersectionaliteit, het (post)koloniale verleden, slavernij en verwante hedendaagse sociale en culturele praktijken. Ze werkt aan een PhD aan de Vrije Universiteit, Amsterdam en is fellow bij de Hogeschool van de Kunsten Utrecht in de periode 2022-2025. Als auteur en co-redacteur bracht ze diverse publicaties uit over de ZMV-vrouwenbeweging in Nederland, gender en kolonialisme en het Nederlandse slavernijverleden; de meest recente bundels zijn Gendered Empire (Verloren, 2020) Slavernij en de stad Utrecht (Walburg Pers, 2021), Slavernij Herbezien (LM Publishers, 2021), Caleidoscopische Visies (Mazirel, 2024) en Gids Slavernijverleden van de Kaap (LM Publishers, 2025).
Nancy Jouwe

Mylo Freeman

(Den Haag) is Nederlands-Amerikaans, na haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam woonde ze enkele jaren in New York. Ze illustreerde voor tijdschriften en begon met het maken van kinderboeken. In 1998 ontving ze de Kiekeboekprijs voor Potje!, dat ook in het buitenland verscheen. Inmiddels heeft Freeman zo’n vijftig prentenboeken op haar naam staan en is ze vooral bekend door haar serie over het prinsesje Arabella, die inmiddels bestaat uit 12 delen, een poppenserie, een app en een theaterstuk. Hiermee vult ze een niche die broodnodig gevuld moet worden: prentenboeken met meer diversiteit. Ze maakt het Prentenboek van de Kinderboekenweek 2020. Freeman geeft daarnaast workshops, lezingen en muzikale voorstellingen. Ze is voorzitter van Stichting3, die door kinderboekenfestivals en voorleeswedstrijden de diversiteit in het kinderboek wil stimuleren.
Mylo Freeman

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor