(Brits Guyana, 1953) vertrok al jong naar Suriname. In 1974 kwam hij naar Nederland om Engels en Vergelijkende Literatuurwetenschappen te studeren aan de VU in Amsterdam. Hij werkt als docent Nederlands als Tweede Taal. Zijn gedichten schrijft hij in het Sarnami (Surinaams-Hindostaans) maar proza ook in het Nederlands. Hij publiceerde in verschillende tijdschriften en bloemlezingen. In voorjaar 2003 verscheen de tweetalige bundel Kahán hai u/Waar is zij bij uitgeverij Maya in Rotterdam.
WN 2004

(Nieuw-Nickerie, 1933) is een Nederlands diplomaat, literatuurcriticus en dichter van Surinaamse afkomst. Leefmans ging in 1948 naar Nederland en studeerde rechten in Leiden. Hij werkte als diplomaat in Nederlandse dienst, gedetacheerd in Madrid, Brussel, Abidjan, Santiago de Chile, Oslo, Quito en Port of Spain. Leefmans was mede-oprichter en redacteur van het in Leiden uitgegeven Surinaamse tijdschrift Mamjo (1962), waarin hij scherpzinnig schreef over Surinaamse literatuur. Hij schreef voor het Surinaamse ochtendblad De Tijd onder de naam Achilles, en droeg aan De Ware Tijd literaire essayistiek bij onder de naam Telemachus. Hij publiceerde twee poëziebundels met het pseudoniem Jo Löffel: Intro (1981) en Terugblikken zonder blozen (1984). Onder zijn eigen naam verscheen in 2001 Retro. De poëzie van Leefmans is niet-natiegebonden en speels-studentikoos, ironisch en humoristisch. Sporadisch heeft Leefmans ook proza gepubliceerd, zoals het verhaal ‘Etsen’ in de anthologie Mama Sranan (1999). Leefmans zet zich o.m. in voor het Surinaams Muziekcollectief, dat klassiek werk van Surinaamse componisten wil promoten, en het Surinaams Forum dat de verhoudingen tussen Suriname en Nederland ter discussie wil stellen.

(Oirschot, 1957) leefde vijf jaar in Suriname en vervolgens bijna tien jaar in de Amsterdamse Bijlmermeer. Van Kempen is de samensteller van twee omvangrijke bloemlezingen: Spiegel van de Surinaamse poëzie (1995) en Mama Sranan. 200 jaar Surinaamse verhaalkunst (1999). Hij promoveerde in 2002 met zijn proefschrift Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, een studie van de Surinaamse literatuur tot aan de onafhankelijkheid in 1975. Hij publiceerde de verhalenbundels Landmeten (1992), Bijlmer, oh Bijlmer! (1993) en Pakistaanse nacht (2002), de roman Plantage Lankmoedigheid (1997) en een reisverslag over India, Het Nirwana is een lege trein (2000). Tijdens Winternachten 2005 werd de bloemlezing Noordoostpassanten, die hij samenstelde met Wim Rutgers, gepresenteerd. In 2006 verscheen zijn roman Vluchtwegen.

(Suriname, 1956) is dichter en prozaschrijver. Hij publiceert ook onder de naam Mas Janor. Hij schrijft in het Surinaams-Javaans, soms met Nederlandse vertaling. Tot op heden verschenen twee dichtbundels van zijn hand waaronder Kreteg / Een brug in 1990 en de verhalenbundel Wesisan/Ineens die in 1995 in eigen beheer is uitgekomen. Ook publiceerde hij in diverse tijdschrijften. Soegiman Kromopawiro woont in Hoogezand.
WN 2001