(Brussel, 1955) schrijft over zeer uiteenlopende onderwerpen, variërend van de poëzie van haar overleden echtgenoot Herman de Coninck (Taal zonder mij, 1998) tot de strijd van een anorexiapatiënte in haar boek Ann (2008). Het menselijk onvermogen staat in haar omvangrijke oeuvre steeds centraal. In haar werk ruimt ze opvallend veel plaats in voor de vrouwelijke seksuele beleving. Hemmerechts speelt in haar roman De waar gebeurde geschiedenis van Victor en Clara Rooze met feit en fictie: een schrijfster met een writersblock grijpt een incestverhaal aan om haar gedachten te laten gaan over schrijven en literatuur. In 2012 verscheen Haar bloed, waarvoor ze meeliep op een afdeling hematologie. In 2014 ontstond ophef over de roman De vrouw die de honden eten gaf, waarvoor ze zich liet inspireren door de zaak Dutroux. In Alles verandert, haar meest recente roman, volgt ze nauwgezet de plot van J.M. Coetzee´s In Ongenade - maar nu met een vrouwelijke hoofdpersoon. Hoezeer bepaalt het geslacht van literaire personages ons oordeel over hun handelen?

(België, 1984) noemt zichzelf poëzie-cabaretière. Ze maakt filmpjes, schrijft columns en trekt door Vlaanderen met haar eigen avondvullende programma Het is de moeite om poëzie dichter bij het publiek te brengen. In haar poëziecabaret steekt ze de draak met de traditionele poëzievoordracht die dichters én publiek soms een ongemakkelijk gevoel bezorgt. Vanhauwaert studeerde Woordkunst op het Conservatorium in Antwerpen, waar ze nu ook zelf lesgeeft. Ze schreef columns voor De Morgen en maakte bijdrages voor het cultuurprogramma Bar du Matin op Radio 1. Voor haar debuutbundel Ik ben mogelijk uit 2011 kreeg ze de Vrouw Debuut Prijs. Met haar tweede dichtbundel Wij zijn evenwijdig (2014) kreeg ze de Herman de Coninck Publieksprijs en de Hugues C. Pernathprijs 2015. Ze werd met deze bundel tevens genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2016. In 2012 was ze finalist van het Wereldkampioenschap Poetry Slam en in 2014 van het Leids Cabaret Festival. Voor de Vlaamse tv trok ze in 2014 de straat op om mensen op onverwachte plaatsen te laten kennismaken met poëzie.

(Marokko, 1975) is een veelbekroond schrijver, dichter, toneelschrijver en conservator. Zijn debuut Bruiloft aan Zee (1996) was meteen een succes. Voor zijn roman De langverwachte (2002) ontving hij in 2003 de Libris Literatuurprijs. De onderwerpkeuze van Benali is divers, maar sport en de migrant die zich nergens helemaal thuis voelt zijn terugkerende thema’s. Zo schreef hij romans over zijn grote passie - hardlopen -, over reizen (De weg naar Kaapstad, Oost=West, Zandloper) en over de culturele identiteit van de migrant (Bad boy, De stem van mijn moeder het daglicht). Zijn werk wordt internationaal uitgegeven. Recent publiceerde hij onder meer de roman Paradijsvogel boven de Hoge Woerd (2022) en Het andere verhaal (2022), een vertelling over zijn onderzoek naar 75 jaar Marokkaanse moderne kunst. Zijn nieuwe roman De opdracht van de Moor verschijnt in januari 2025.