(Dokkum, 1967), alias De Man van Taal, is optredend dichter, bloemlezer en presentator. Zijn gedichten brachten hem van Albanië tot Zeewolde. Van Gogh weet zijn gedichten op bijna achteloze wijze van een metafysisch jasje te voorzien. Hiermee creëert hij een eigenzinnig geluid binnen de Nederlandse poëzie, waarin verstaanbaarheid hand in hand gaat met het ongrijpbare. Zijn eerste twee bundels werden gezamenlijk herdrukt in Aan het eind van het begin (Prometheus, 2001). Daarnaast schreef hij de bundel Zoekmachines (Prometheus, 2002). In januari 2006 verscheen zijn vierde bundel: Klein Oera Linda (Contact), een bundel in extreme typografie, waarmee hij zich middenin de samenleving
positioneert.

(Beverwijk, 1966), debuteerde in 1997 met de bundel ’s Zomers stinken alle steden. De toon die deze ‘dandy van de desillusie’ in zijn debuut zette, werkte hij uit in latere bundels. Het zijn gedichten die enerzijds teruggrijpen op historische helden en literaire grootheden, anderzijds alledaagse zaken opvoeren, zoals warenhuizen en hamburgertenten. In zijn gedichten wordt de invloed van muziek op het werk van de voormalige punkrocker zichtbaar: metrische ordening, een sterk ritme en veel rijm. Na zijn debuut verschenen nog de bundels Zwart als kaviaar, die bekroond werd met de Jan Campertprijs, Dit is mijn dag en De wereld bij avond. In 2009 publiceerde Wigman een selectie in De droefenis van copyrettes, en in 2010 verscheen een bundel essays: Red ons van de dichters. In januari 2012, de maand waarin Menno Wigman stadsdichter van Amsterdam werd, verscheen Mijn naam is Legioen. De bundel werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs.

(Brummen, 1959 – Amsterdam, 2016) was dichter, journalist en presentator. Hij debuteerde op jonge leeftijd als dichter in Hollands Maandblad. Sindsdien verschenen met enige regelmaat poëziebundels van hem, zijn laatste - 's Middags zwem ik in de Noordzee - in 2014. Na publicatie van zijn eerste dichtbundel Inslag (1985) begon hij als interviewer bij de VPRO, waar hij programma’s maakte over literatuur en filosofie. Hij was onder andere eindredacteur bij het programma De Avonden en bij Radio 6. Sinds 2005 sprak hij ook op televisie met schrijvers in het VPRO-programma Boeken. Naast programmamaker en dichter was hij ook bloemlezer. Hij stelde Briefgeheimen (2007) samen, een kleurrijke compilatie briefkaarten gekoppeld aan een website waarop mensen hun diepste geheimen kunnen prijsgeven. In 2012 verscheen Overkomst dringend gewenst, zijn bloemlezing uit het werk van dichter Jan Emmens. Samen met zijn dochter Nikki stelde Wim Brands in 2015 de bloemlezing samen Nederlandse literatuur van de 21e eeuw: de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium, waarin zij van de zestig in hun ogen belangrijkste schrijvers een verhaal of romanfragment opnamen. Samen met Jeroen van Kan stelde hij Nederland: een objectief zelfportret in 51 voorwerpen (2015) samen, waarvoor zij vijftig schrijvers uitnodigden om Nederland te typeren aan de hand van een voor hen betekenisvol voorwerp. Wim Brands was een van de dichters van 'De eenzame uitvaart', die een laatste, poëtisch afscheid bieden voor onopgemerkte overledenen en dat bij de uitvaart voorlezen.

(Baarn, 1962) is werkzaam als keeper, dichter, vertaler, redacteur en nog veel meer. Hij studeerde Engels en Algemene Literatuurwetenschappen aan de VU in Amsterdam. Kosters publiceerde essays en vertalingen in onder andere, Raster, De Gids en Bzzletin. Zijn gedichten verschenen in onder ander De Brakke Hond, Mens en Gevoelens, Poëziekrant en De Revisor. Zijn debuutbundel Callahan en andere gedaanten is in 2004 verschenen.

(Holwerd, 1969) debuteerde met de Friestalige dichtbundel Gearslach in 1995. Haar eerste Nederlandstalige bundel is De hengstenvrouw (1997), een vertaling en bewerking van de bundels Gearslach en De twirre vn de tijd (1997). In haar poëzie is de meertaligheid een belangrijk thema. Een ander belangrijk thema is landschap, zoals het wad waar ze opgroeide, maar ook reizen naar Spanje, Ierland, Schotland en Marokko spelen een rol. Ook muziek en haar eigen teken- en schilderwerk hebben invloed op haar schrijven. Recent werk is de bundel De dieptering (2001) en de bundel Het nachtland/De knotwilg (2003). Naast gedichten schrijft Albertina Soepboer proza en toneel en werkt ze als redacteur en docent.
WIN 2005