(Dirksland, 1987) debuteerde in 2013 met Vluchtautogedichten, bekroond met de C. Buddingh'-prijs. De jury prees de ‘bluf, branie en bravoure’ van de debuterende dichter. Van der Graaff ontsnapt in zijn eigen vluchtauto, de poëzie, aan de alledaagse werkelijkheid - op zoek naar nieuwe dimensies. Zijn tweede bundel Dood werk (2015) werd onderscheiden met de J.C. Bloemprijs. Hij publiceert poëzie en proza in verschillende tijdschriften, treedt regelmatig op en is redacteur en medeoprichter van het online literair tijdschrift Samplekanon. Zijn romandebuut Wormen en engelen (2017) is een eigentijdse zoektocht naar de betekenis van geloof. In 2020 publiceerde hij de dichtbundel Nederland in stukken, gevolgd door zijn tweede roman Onder asfalt (2022) en de dichtbundel Huishoudboekje van de verborgen dingen (2025). Voor Writers Unlimited Festival stelt hij verrassende poëzievoordrachtprogramma's samen.

Bekijk website Maarten van der Graaff

(India, 1960) doceert en schrijft over klassieke Indiase literatuur en heeft een grote kennis van mythen en traditionele verhalen uit India. Sattar heeft een doctorstitel (Ph.D) in Zuid-Aziatische talen en literatuur van de universiteit van Chicago. Ze vertaalde vele teksten uit het Sanskriet, waaronder Valmiki’s Ramayana (1996). Recentere publicaties zijn Lost Loves: Exploring Rama's Anguish (2011) en Uttara: The Book of Answers (2016). Ook schrijft zij voor kinderen: haar Ramayana for Children (2017) is wereldwijd uitgebracht. Arshia Sattar is medeoprichter van Sangam House in 2008, het eerste en enige volledig onafhankelijk gefinancierde schrijversresidentie-programma van India. Per jaar verplaatst Sangam House zich naar een andere locatie; in 2019 is dit Bangalore.

(Kampala, Oeganda) groeide op in Oeganda en studeerde Creative Writing aan de universiteit van Lancaster in het Verenigd Koninkrijk, waarin ze ook haar doctorsgraad haalde. Voor haar doctoraalproject The Kintu Saga ontving ze de Kwani Manuscript Project in 2013. Deze prijs wordt uitgereikt aan nog ongepubliceerde manuscripten van Afrikaanse schrijvers. In 2014 verscheen het manuscript als roman onder de titel Kintu. Ze won diverse andere prijzen, waaronder de Commonwealth Short Story Prize in 2014 voor Let’s Tell This Story Properly en de Windham-Campbell Prize for Fiction in 2018. Haar werk kenmerkt zich door een mengeling van Oegandese orale verhaaltradities, volksverhalen, mythen, bijbelse elementen en geschiedenis. Ze woont en werkt in Manchester, waar ze Creative Writing doceert aan de universiteit.

(Irak, 1971) ontvluchtte zijn land in 1998 na een studie bouwkunde, kreeg asiel in Nederland en kon zich hier in 2007 legaal vestigen. Inmiddels zijn er dichtbundels, romans, waaronder Dorstige rivier (2008), en boeken met columns van hem verschenen. Hij ontving in 2000 de El Hizjra-literatuurprijs en in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie. In 2013 verscheen 'Liever niet', antwoordt de liefde, een bundel met verrassende liefdeslyriek. In zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg vertelt hij over zijn ervaringen tijdens zijn periode als asielzoeker in Nederland en is net in het Engels verschenen als Two Blankets, Three Sheets. Zijn gedichtenbundel Koelkastlicht (2016) kreeg een VSB Poëzieprijs-nominatie. Al Galidi publiceerde in 2017 het verhalenboek Duizend-en-een-nachtmerries en in 2018 de dichtbundel Neem de titel serieus. In februari 2020 verschijnt zijn nieuwste boek Holland.

(1983) publiceerde de romans Grime, Quarantaine, Boy, De Wezenlozen en het non-fictieboek Dit is geen dakloze. Ze studeerde in 2005 cum laude af als politicoloog aan de Universiteit Twente en is momenteel verbonden aan de Urban Futures Studio, Universiteit Utrecht. Over Quarantaine schreef NRC Handelsblad: “met haar derde roman bewijst Wytske Versteeg dat ze in compositie, subtiliteit, zeggingskracht en zeker in stijl een van de beste auteurs van haar generatie is. Misschien wel gewoon de beste.” Boy won de BNG Literatuurprijs; De Wezenlozen (2012) won de VrouwDebuutprijs en stond op de longlist van de AKO Literatuurprijs. Versteeg publiceerde o.a. in NRC Handelsblad, Vrij Nederland, De Correspondent en Opzij. Haar werk werd vertaald in zes talen.