(Iran, 1978) kreeg zijn eerste lessen op de tombak, de traditionele Perzische vaastrommel, op zijn zesde. Op negenjarige leeftijd was hij al verder dan zijn leraar en op zijn tiende won hij de jaarlijkse tombak-competitie in zijn land. Vanaf zijn 20e wordt hij de beste tombakspeler ter wereld genoemd. Hij ontwikkelde meer dan 30 nieuwe slagtechnieken. Mohammad Reza Mortazavi nam verschillende cd’s op en gaf concerten en mediaoptredens door heel Europa. Hij woont in Duitsland waar hij in 2003 de Newcomer-Weltmusikpreis RUTH won. Hij geeft soloconcerten, maar werkt ook samen met musici en theatermakers. Zo werkte hij in 2011 mee aan balletvoorstellingen van choreograaf Jochen Ulrich (†2012) bij het Linzer Landestheater. In november 2012 kwam zijn meest recente cd Geradeaus uit, op het door hem opgerichte flowfish.music.

(Den Haag, 1987) is een veelzijdige tv-presentator, dagvoorzitter en columnist. Zijn ouders emigreerden vanuit Pakistan naar Nederland. Umar Mirza begon op zijn achttiende als columnist en hoofdredacteur van het multiculturele platform Wijblijvenhier.nl en hij gaf zijn visie op Nederland in bijdragen aan verschillende weblogs, opiniesites, tijdschriften en essaybundels. Daarnaast treedt hij regelmatig op als panellid, dagvoorzitter en debatleider. Hij geeft sinds 2009 gastcolleges aan de Fontys Hogeschool voor Journalistiek in Tilburg en hij presenteert sinds 2011 tv-programma's voor de NTR (Mijn moskee is top). Umar volgde de minor People and Society aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en in juni 2012 voltooide hij zijn master aan de Technische Universiteit Delft. Hij werd gekozen tot een van de twaalf Best Graduates van Nederland. Sindsdien werkt hij aan een nieuw televisieprogramma. www.umarmirza.nl.

(Pakistan, 1964) debuteerde in 2008 met A Case of Exploding Mangoes, dat meteen in de prijzen viel (o.a. de Commonwealth Book Prize voor het beste debuut). Een donkere satire over het vliegtuigongeluk waarbij generaal Zia, de voormalige president van Pakistan, om het leven kwam. Een onderofficier, die wraak wil nemen na de dood van zijn vader, vertelt het verhaal. Hanif was zelf piloot bij de luchtmacht voor hij als journalist aan de slag ging. Hij werkte voor Newsline, The Washington Post en India Today. In 1996 werd hij hoofd van de Urdu-afdeling van de BBC in Londen. In 2008 keerde hij terug naar Pakistan om als journalist te werken. Zijn tweede roman, Our Lady of Alice Bhatti (2011), speelt zich grotendeels af in een christelijk ziekenhuis in Karachi, de plek waar zich kleine dagelijkse drama’s afspelen. Hanif: “Dit is niet het leven waar CNN, FOX en Al Jazeera over berichten… Voor mij is dat leven net zo boeiend als dingen die op wereldschaal gebeuren.”

(Irak, 1971) ontvluchtte zijn land in 1998 na een studie bouwkunde, kreeg asiel in Nederland en kon zich hier in 2007 legaal vestigen. Inmiddels zijn er dichtbundels, romans, waaronder Dorstige rivier (2008), en boeken met columns van hem verschenen. Hij ontving in 2000 de El Hizjra-literatuurprijs en in 2011 de Literatuurprijs van de Europese Unie. In 2013 verscheen 'Liever niet', antwoordt de liefde, een bundel met verrassende liefdeslyriek. In zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg vertelt hij over zijn ervaringen tijdens zijn periode als asielzoeker in Nederland en is net in het Engels verschenen als Two Blankets, Three Sheets. Zijn gedichtenbundel Koelkastlicht (2016) kreeg een VSB Poëzieprijs-nominatie. Al Galidi publiceerde in 2017 het verhalenboek Duizend-en-een-nachtmerries en in 2018 de dichtbundel Neem de titel serieus. In februari 2020 verschijnt zijn nieuwste boek Holland.

(VS, 1980) is een Amerikaanse moslim met Pakistaanse voorouders. Hij schrijft toneelstukken, essays, sketches en is daarnaast advocaat, blogger en journalist. Hij verwierf bekendheid met het eerste grote toneelstuk over Amerikaanse moslims na 9/11, de buitengewoon grappige tragikomedie The Domestic Crusaders, dat in 2005 in première ging en in 2010 als boek werd uitgegeven. Zijn essays verschijnen in o.a. The Guardian en The Huffington Post. Wajahat Ali werd uitgeroepen tot invloedrijke 'Muslim American Artist’ en in 2008 en 2010 uitgenodigd op het jaarlijkse Ramadan-diner van het Witte Huis. Hij wordt gezien als ‘moslimleider van de toekomst’ vanwege zijn journalistieke werk en nam deel aan de ‘Muslim Leaders of Tomorrow’-conferentie in Qatar. Hij doet ook onderzoek naar de islamofobie in de VS en was de eerste auteur van Fear Inc, de wortels van het islamofobie-netwerk in Amerika, gepubliceerd door het Center for American Progress.