(Amsterdam, 1989) is schrijfster, columniste en radiopresentatrice. Ze was nog maar 15 toen ze werd gevraagd om te schrijven voor de jongerenwebsite Spunk. De heldere en schaamteloze manier waarop ze de puberwereld schetste viel meteen op en NRC Handelsblad vroeg haar om haar columns ook in de krant te publiceren. Een compilatie van haar beste stukjes verscheen in boekvorm onder de naam Überpuber. Haar columns gaan vaak over seks, drugs, trauma’s, discriminatie, verveling en andere dagelijkse ongemakken. Ze kreeg overigens niet alleen lof toegezwaaid. Haar bravoure en arrogante houding leverden haar ook doodsbedreigingen op. Sinds 2008 is ze vaste columniste van het dagblad Metro. Hadjar Benmiloud heeft een Nederlandse moeder en een Algerijnse vader. Ze groeide op in Parijs, Amsterdam, Hollywood (waar haar vader woont) en Zutphen. In 2008 schreef ze met regisseur Janwillem Slort het script van de theaterproductie Na mij de zondvloed, uitgevoerd door het Poldertheater. Tot augustus 2008 presenteerde ze het muziekprogramma Lijn5 van de NPS. Sinds 2009 volgt ze een radio-opleiding bij BNN. Een van haar reportages werd genomineerd voor de RVU Radioprijs 2009. www.hadjar.nl

(Groot-Brittannië, 1974) groeide op in Ghana. Tijdens zijn studie in Manchester maakte hij deel uit van Commonword, een groep schrijvers uit minderheidsgroeperingen, die elkaars werk bespreken. Hij schrijft proza, poëzie, artikelen en soms een rap en treedt regelmatig op op literaire festivals. In 2010 verscheen de Nederlandse vertaling van zijn eerste roman, De Blauwe Vogel, een detective over een Ghanees dorpje waar een homp vlees wordt gevonden en de politie moet zien te achterhalen wat er nu precies in het pakketje zit. Prachtige beschrijvingen van de Ghanese natuur wisselt hij af met pittige passages over de corruptie bij de Ghanese politie. Het boek werd genomineerd voor de Commonwealth Prize. Zijn werk heeft terugkerende thema’s als macht, culturele conflicten, liefde, familie en de frictie tussen kapitalisme en humanisme. Hij treedt wereldwijd op op poëziefestivals en is regelmatig commentator op de BBC-radio. Hij heeft twee cd’s opgenomen met gedichten: Incredible Blues en Nocturne of Phrase. Onder het pseudoniem K.P. Kojo publiceerde hij in 2011 The Parade, een kinderboek over de spin Anansi.

(Afghanistan, 1992) kwam in 1998 vanuit Afghanistan naar Amsterdam-Noord. Hij timmert vanaf zijn negentiende al aan de weg als journalist, rapper (als Kidson Jones) en producer. In 2011 was hij bovendien de jongste schrijver die ooit bij uitgeverij Contact debuteerde. De verhalen in zijn bundel Toen God nog in ons geloofde zijn onderling verweven en kunnen daarmee ook als een novelle worden gezien. Zijn proza gaat net als zijn rapteksten over jongeren die hun plek in de maatschappij proberen te bepalen. Hutak put daarbij uit zijn eigen leven, maar voert ook Dostojevksi en Nescio aan als inspiratiebronnen. In een wirwar van verhaallijnen en personages behandelt Hutak in zijn debuut een groot aantal kwesties, van bijbelse dilemma’s tot de situatie in Afghanistan. De stijl van Hutak is verfrissend en verrassend. Soms snoeihard, dan weer zeer gevoelig. Zoals al uit de titel van zijn debuut al blijkt speelt Hutak graag met een omgekeerd perspectief. Zo vermoordt een jongen in een van zijn verhalen kinderen omdat hij ze wil behoeden voor de ellende in de wereld. Zie ook: http://mr--jones.hyves.nl/

(1976, Nijmegen) is journalist en presentator. Ze werkt(e) onder andere voor televisie- en radioprogramma’s van NTR, VPRO, Wereldomroep en Radio West. Naast haar werk in omroepland presenteert en leidt Nicole uiteenlopende bijeenkomsten: van debatten en congressen tot literaire festivals en andere culturele evenementen. Ze heeft drie studies afgerond: Journalistiek aan de HvU, Religie en Levensbeschouwing aan de VU en Master Journalistiek in een Crossmediale Nieuwsomgeving aan de Media Academie.