(ps. Jozef Ramin Hardjoprajitno, Désa Lasmborek, Suriname, 1937, overleden op 17 maart 2006) werkte als ambtenaar bij onder andere het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Surianto's vader werd geboren op Java en behoorde tot de voorlaatste groep Javaanse immigranten in Suriname. Zijn grootouders van moeders zijde waren al eerder naar Suriname gekomen. Surianto was sterk georiënteerd op Indonesië en was corresponderend lid van de schrijversgroep Sangar Sastra Triwida op Oost-Java. Hij schreef zijn gedichten niet zonder meer in het Surinaams-Javaans, maar in 'een blend, een vermenging tussen Surinaams-Javaans en het Javaans van Midden- en Oost-Java.' In 1986 verscheen het tweetalige Aruming melathi / De geur van melatie, de eerste bundel in Suriname met Javaanse gedichten. Daarna volgden 'Tetesing bun adi/Edele dauwdruppels' (1990), 'Reruntungan/Hand in hand' (Jakarta, 2000/'01) en 'Wis mbalik ombak/Het roer omgegooid' (2002). Van hetzelfde jaar is ook de cd 'Sabar/Geduld' met twaalf door Surianto geselecteerde tweetalige gedichten.

(Yogyakarta, 1936) Studeerde sociologie in Yogyakarta en bezocht de Akademie voor Drama en Film. Hij vertegenwoordigde Indonesie van 1961 tot 1965 bij de Vereniging van Schrijvers uit Azie en Afrika in Colombo. Van 1969 tot 1978 zat hij om politieke redenen gevangen in Jakarta en op het eiland Buru. Hij woont sinds 1985 in Nederland waar hij ondermeer werkzaam is als vertaler. Zijn gedichten en essays verschenen in verschillende tijdschriften.
WN 2001

(Oirschot, 1957) leefde vijf jaar in Suriname en vervolgens bijna tien jaar in de Amsterdamse Bijlmermeer. Van Kempen is de samensteller van twee omvangrijke bloemlezingen: Spiegel van de Surinaamse poëzie (1995) en Mama Sranan. 200 jaar Surinaamse verhaalkunst (1999). Hij promoveerde in 2002 met zijn proefschrift Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, een studie van de Surinaamse literatuur tot aan de onafhankelijkheid in 1975. Hij publiceerde de verhalenbundels Landmeten (1992), Bijlmer, oh Bijlmer! (1993) en Pakistaanse nacht (2002), de roman Plantage Lankmoedigheid (1997) en een reisverslag over India, Het Nirwana is een lege trein (2000). Tijdens Winternachten 2005 werd de bloemlezing Noordoostpassanten, die hij samenstelde met Wim Rutgers, gepresenteerd. In 2006 verscheen zijn roman Vluchtwegen.