(West Java, 1968) is een belangrijke stem van de nieuwe generatie kunstenaars en schrijvers in post-Suharto Indonesië. Ze werd geboren in Bogor en groeide op in Jakarta, waar ze Russische taal- en letterkunde studeerde. Tijdens haar studie schreef ze al reportages en essays voor verscheidene kranten. Ze was journaliste bij Indonesische weekbladen als Humor, Matra, Forum Keadilan en D&R. Nadat Suharto 1994 drie weekbladen verbood, werd Ayu lid van de Aliansi Jurnalis Independen (Onafhankelijke Journalisten Bond) in protest tegen de censuur. Ze werkte ondergronds verder als journaliste, en publiceerde anoniem een zwartboek over corruptie onder het regime van Suharto. Haar eerste roman, Saman, verscheen in 1998, enkele weken voor de val van Suharto, en speelde een belangrijke rol in het veranderende culturele en politieke landschap van Indonesië. De roman was een sensatie, en leidde tot controverse onder Indonesische kunstenaars en intellectuelen. Het werk kreeg juichende kritieken, en werd gezien als een mijlpaal in de Indonesische literatuur. Van Saman werden meer dan 100.000 exemplaren verkocht, en het werd 24 keer herdrukt. Het vervolg op Saman, Larung verscheen in 2001. Haar toneelstuk en roman Pengadilan Susila (Susila's Trial) verscheen in 2008. Het is een aanklacht tegen de 'anti-porno' wet, een censuurmaatregel, die recent in Indonesië werd ingevoerd. Ayu Utami werkt nu voor Radio 68H, een onafhankelijke landelijk nieuwszender, en ze schrijft voor het culturele tijdschrift Kalam. Daarnaast werkt ze voor Teater Utan Kayu en Teter Salihara in Jakarta.

(1941, Java, Indonesië) is behalve een beroemde dichter ook journalist, essayist, redacteur en columnist. Mohamad leverde een bijdrage aan de vorming van de taal van Indonesië, Bahasa Indonesia. Op velerlei wijzen nam hij deel aan de strijd tegen het regime van Soeharto. Mohamad was oprichter van het succesvolle kritische tijdschrift Tempo, dat twee maal verboden werd door de regering. In 1995 richtte Mohamad het Instituut voor Studie naar Vrije Informatiestromen op. Na Soeharto’s aftreden werd Tempo in 1998 weer ter perse gebracht. Mohamad ontving vanwege zijn strijdvaardigheid diverse internationale prijzen. Rond zijn zeventigste zijn enkele van zijn dichtbundels opnieuw gepubliceerd. Zijn recentste bundels zijn Don Quixote (2011) en 70 Puisi (70 gedichten). Mohamad was in 1995 een van de deelnemers aan de eerste editie van het Winternachten festival, en is sindsdien meerdere malen voor het festival naar Den Haag teruggekeerd.

(Grobogan, Midden-Java, 1965) studeerde taal- en letterkunde in Jakarta, was leerling van de dichter Rendra en werkte lange tijd als akteur in diens Bengkel Teater. Daarna richtte hij het Teater Matahari op. Zijn gedichten verschenen in tijdschriften als Horison, Republika en Media Indonesia. Hij publiceerde o.m. de gedichtenbundel Persetubuhan Liar (1992). In Jakarta nam hij deel aan de Istuqual International Poetry Reading and Workshop. Enkele malen was hij te gast bij festival Winternachten in Den Haag. Hij is intensief betrokken bij het Teater Utan Kayu, een alternatief cultureel centrum in Jakarta. Zijn voordracht is theatraal, en zijn werk is sterk betrokken op de maatschappelijke ontwikkelingen in Indonesië. Zo schreef hij een reeks gedichten naar aanleiding van zijn verblijf in Oost-Timor tijdens de onafhankelijkheidsstrijd.
WIN 2003

(1952, Dordrecht) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Leiden. Vervolgens doceerde hij dit in verschillende landen. Snoek woonde van 1982 tot 1990 in Indonesië. Van zijn hand verschenen vertalingen van de Indonesische schrijvers Sitor Situmorang (poëzie en korte verhalen) en Rendra (poëzie). Een nieuwe bloemlezing uit Sitors poëzie met Nederlandse vertaling verschijnt in het najaar van 2003. Momenteel werkt hij aan de voltooiing van de biografie van schrijver E. du Perron.
WIN 2002