(1961, Marokko) verwierf faam met zijn in 2010 in het Nederlands vertaalde roman De Clandestienen (2000). In dit verhaal geeft hij Marokkanen die met de moed der wanhoop Europa proberen te bereiken en daarbij het leven laten een gezicht. Elalamy behoort tot de jonge lichting schrijvers die is opgegroeid na de Marokkaanse onafhankelijkheid van Frankrijk. De Marokkaanse identiteit vormt een belangrijk leidmotief in zijn werk. Zijn verhalenbundel Tqarqib Ennab (Roddels) uit 2004 is het eerste boek dat volledig in darija is geschreven, het Marokkaanse dialect van het Arabisch. “ Om te laten zien dat het een echte taal is, die leeft en creatief is,” zei hij hierover in een interview met Trouw. Elalamy heeft drie romans op zijn naam staan, waarvan Les Clandestins werd bekroond met de Grand Prix Atlas 2001. In 2004 publiceerde hij een serie portretten van Marokkanen in Marokko (Miniatures). Behalve schrijver is Elalamy ook beeldend kunstenaar en docent stijl en media aan de universiteit van Kenitra. In 2009 maakte hij de literaire installatie Nomade. In Marokko hebben scherpe analyses in zijn literaire collages geleid tot het censureren van zijn beeldend werk. Zijn romans zijn vertaald in het Nederlands, Arabisch, Engels, Spaans en Italiaans.

(Hongkong) belandde met haar debuutroman Bijna Thuis meteen op de Bestseller lijst van de New York Times. Zelfs Oprah Winfrey noemde het debuut van deze Chinees-Amerikaanse-Nederlandse een aanrader. Ook in Nederland werd de roman lovend ontvangen. In Bijna Thuis beschrijft Kwok het leven van Kimberley Chang, een Chinees migrantenmeisje. Ze vertrekt met haar moeder, een talentvol musicienne, van Hongkong naar Brooklyn, waar ze vanaf het eerste moment worden uitgebuit. Ze wonen in een krot, werken keihard in een fabriek en doen intussen verwoede pogingen om de taal onder de knie te krijgen. Uiteindelijk weet Kim zich toch aan de armoede te ontworstelen. Kwok verhuisde zelf als jong kind ook met haar familie van Hongkong naar New York. Ze was vijf jaar en begreep geen woord Engels. Overdag ging ze naar school, ‘s avonds werkte ze in de fabriek. Omdat Kwok hoogbegaafd bleek, kon ze de armoede uiteindelijk ontvluchten. Ze kreeg studiebeurzen en kon gaan studeren. Ze koos voor exact, ging werken in laboratoria en leerde daar de Nederlandse dichter en wetenschapper Leo Vroman kennen. De liefde bracht haar vervolgens naar Nederland. Voor haar succesvolle debuut verscheen – dat in meer dan tien talen is vertaald - gaf ze Engelse les aan de Universiteit van Leiden en werkte ze als vertaalster.

(Marokko, 1973) is journalist, columnist, vertaler, researcher en programmamaker. Ze publiceert in diverse media (waaronder NRC en Linda) en heeft haar eigen online glossy voor bourgondische cultuurminnaars, Aicha Qandisha. Ze stelde een bundel samen met verhalen over Arabische vrouwen, Achter de Sluier (1999); in 2013 verscheen haar boek Arabieren kijken, over ‘gewone’ mensen in de Arabische wereld. Ze maakte tv-programma's voor diverse omroepen, waaronder de documentaireserie Seks en de Zonde (met Femke Halsema). Samen met Michelin-sterrenkok Soenil Bahadoer schreef ze Spicy Chef (2020) en Streetfood (2022), twee culinaire boeken met verhalen en Surinaams-Indiase recepten. In 2022 verschenen ook van haar hand: haar ‘levenswerk’ (in Bouazza’s eigen woorden) Een koffer vol citroenen, een requiem voor en portret van haar moeder en Arbeidsmigranten in Nederland.