(Ternate, Indonesië, 1971) heeft gestudeerd aan de Tourism College of Bandung en heeft een aantal jaar in de toeristenindustrie gewerkt. In 1997 is ze begonnen met schrijven, maar ze heeft haar werk pas ter publicatie gestuurd in 2000. Haar debuutroman Cala Ibi verscheen in 2003 en is lovend ontvangen. De roman kreeg een plaats op de shortlist van The Khatulistiwa Literary Award 2002-2003.

(Paarl, Zuid-Afrika, 1966) studeerde Engels aan de Universiteit van Kaapstad. Hij deed onderzoek naar Engelstalige Zuid-Afrikaanse poezie van 1970 tot 1990. Zijn poezie verscheen in tijdschriften in Zuid-Afrika en in het buitenland. Kozain publiceert ook recensies, korte verhalen en essays. Zijn poeziedebuut This Charting Life is uitgegeven in 2005. Hij was enige tijd verbonden aan de Universiteit van Kaapstad als docent Engelse literatuur maar is nu werkzaam als freelance redacteur. Momenteel werkt hij aan een bloemlezing poëzie voor het middelbaar onderwijs.

(Terwispel, 1956) is een veelzijdig prozaschrijver, dichter, criticus en essayist. In 1985 verscheen zijn eerste publicatie: de anthologie De multatulianen ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum van het Multatuli-Genootschap. Zijn verhalenbundel De psychologie van de zwavel werd in 1990 bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Nadien volgen vele titels, o.a. Cicerone (1992), Het huis M. Memoires van een spreker (1993), Familieportret (1996), Disgenoten (1998). De romans passen in het 26-delige ‘modern geheugenlexicon' waaraan de schrijver werkt. Behalve onder eigen naam publiceert Jongstra onder diverse pseudoniemen, waaronder Arno Breekveld en Agna Eygenraam. Zijn recente romans Worst (2014) en De aardappelcentrale (2019) gaan over opportunisme in oorlogstijd. Aan Jongstra is in 2016 de Constantijn Huijgens-prijs toegekend voor zijn hele literaire oeuvre.

debuteerde in 1989 met de roman De gave van Luxuria, twee jaar later gevolgd door De muziek van de zwarte toetsen. Met Raaf drong Schröder door tot een groter publiek. Hij schildert de bizarre lotgevallen van Raaf, zijn ex-vrouw en zijn jeugdvriend met grote, indringende kracht. De verhalen in Het pak van Kleindienst (1995) spelen zich af tijdens uiteenlopende momenten in de geschiedenis. In zijn roman Grover onderzoekt Allard Schröder een aantal essentiële levensvraagstukken. De hydrograaf, genomineerd voor de Libris-prijs en bekroond met de AKO-literatuurprijs, is een wonderlijke roman waarin de wetmatigheden van de zee zich spiegelen in die van de liefde. In 2005 verscheen de roman Favonius en begin 2006 de essaybundel Nieuwe tijden. Naast romans publiceerde Allard Schröder verhalen en schreef hij hoorspelen. Hij is redacteur van De Revisor.

(Nijmegen, 1960) schrijft romans, essays, verhalen en toneelstukken en hij is columnist van NRC Handelsblad. Hij publiceerde de romans Laatste woorden en Suez, ontving in 2005 de Henriëtte Roland Holst-prijs en presenteerde in 2008 hij het TV-programma Zomergasten. In Moeten wij van elkaar houden, het populisme ontleed (2011) laat hij zien hoe globalisering en toenemend individualisme het populisme in de hand werken. In 2013 verscheen Angst en schoonheid, een essay over de door hem bewonderde Louis Couperus. In hetzelfde jaar werd zijn documentaire Louis Couperus - niet te stillen onrust uitgezonden. In 2015 presenteerde hij de vijfdelige documentaire De volmaakte mens. In 2016 verscheen zijn essay Onbehagen – nieuw licht op de beschaafde mens. In 2017 ontving Heijne de P.C. Hooft-prijs. Hij krijgt de oeuvreprijs voor zijn beschouwend proza.