(Emmen, 1964) studeerde Tropische Cultuurtechniek en was correspondent van de Volkskrant en NRC Handelsblad in Belgrado en Moskou. Over zijn verblijf schreef hij De Brug over de Tara (1994). Met journalist Bart Rijs schreef hij Srebrenica, Het Zwartste scenario (1997). In 2002 verscheen Ingenieurs van de ziel, een zoektocht naar de fundamenten van het Sovjet-systeem en de rol van schrijvers (nominatie AKO literatuurprijs 2002). Eerder verscheen De Graanrepubliek, over de strijd tussen rijke herenboeren en communistische arbeiders in Groningen. Zijn roman El Negro en ik, naar aanleiding van de geschiedenis van een opgezette Zuid-Afrikaan in een Spaans museum, verscheen in 2004 en kreeg de Gouden Uil. Zijn herziene en aangevulde De slag om Srebrenica (2015) kreeg de Prinsjesboekenprijs voor het beste politieke boek. In 2016 verscheen Een woord een woord, waarin hij de kracht van het vrije woord test onder het gewicht van terreurdreiging. Als kind maakte hij de Molukse treinkapingen van dichtbij mee; als correspondent was hij getuige van de Tsjetsjeense terreur in Rusland. Vanuit deze ingrijpende ervaringen beschrijft hij een reeks gijzeldrama’s. In Zeven dieren bijten terug (2024) ontmoet Frank Westerman zeven magnifieke beesten in het kielzog van Willem Barentsz. Onderweg raakt de lezer in de ban van het wonderlijke relaas rond zeven pooldieren en datgene wat zij ons, op onze breedtegraad, te vertellen hebben.

(Amsterdam, 1955) schrijft voor dagbladen en tijdschriften, vooral over kunst, literatuur, opvoeding en onderwijs. In 2012 publiceerde zij Opvoeden! Een nieuwe blik op een eeuwenoud beroep. Hierin schetst ze de dilemma’s van het moderne ouderschap. Ook in haar wekelijkse column voor de Volkskrant schrijft Truijens veelvuldig over opvoeding en onderwijs. Ze debuteerde in 2004 met Geen nacht zonder, over een vierjarig jongetje dat leukemie blijkt te hebben en de impact die dat heeft op het gezin. Deze roman is in het Duits vertaald. Haar tweede roman Vriendendienst uit 2007 gaat over een stel jeugdvrienden die rond hun vijftigste samen de balans opmaken. Ze zijn allen getraumatiseerd door de vroege zelfmoord van een van hun vrienden. In 2011 verscheen Geluk kun je alleen schilderen, een biografie over de schrijver F.B. Hotz over wie ze ook eind jaren negentig al publiceerde. In 1997 publiceerde ze een biografie over de schrijfster Hella Haasse, Draden trekken door het labyrinth.

(Utrecht, 1962) is een Nederlands schrijver, scenarist en beeldend kunstenaar. Zij debuteerde in 1995 met de verhalenbundel Begeerte die werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs, de Anton Wachterprijs en de ECI prijs. Het titelverhaal werd bekroond met de Rabobank Lenteprijs voor literatuur. Haar eerste roman Gemis (1997) werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. Haar meest recente boek, Vallen is als Vliegen (2019), stond op de shortlist van de Bookspot Literatuurprijs 2019 en op de shortlist voor de Libris Literatuurprijs 2020. De roman werd door NRC Handelsblad en Humo de beste Nederlandstalige roman van 2019 genoemd en eindigde als eerste in de eindejaarsspiegel van kranten en tijdschriften, bijeengebracht door boekhandel Athenaeum. Uphoff was redacteur van het literair tijdschrift De Revisor en bestuurslid en voorzitter van PEN Nederland. Als scenarist schrijft zij het speelfilmscenario Een Groot Geweld (Topkapi Films).