(Libanon, 1945) is een prominente schrijfster in het Arabisch taalgebied. Ze publiceerde zeven romans, waaronder de in het Nederlands vertaalde Het verhaal van Zahra, Vrouwen tussen hemel en zand, Beiroet blues en Alleen in Londen. Ook in het Nederlands vertaald werd haar verhalenbundel Ik veeg de zon van de daken. In Kamila, het verhaal van mijn moeder (2009), beschrijft ze hoe haar moeder op haar veertiende werd uitgehuwelijkt aan haar achttien jaar oudere zwager. Ze schreef twee toneelstukken, Dark Afternoon Tea en Paper Husband. Recent kwam One Thousand and One Nights, haar toneelbewerking van het legendarische Alf Layla Wa Layla, dat ze schreef in opdracht van regisseur Tim Supple. Het werd opgevoerd in 2011 in Toronto en Edinburgh. Haar werk is vertaald in achtentwintig talen. Hanaan as-Sjaikh woont in Londen.

(België, 1971) is auteur, historicus en archeoloog, bekend om zijn veelzijdige bijdragen aan de literatuur en het intellectuele discours. Hij is momenteel Denker der Nederlanden. Bij zijn aanstelling verscheen De wereld en de aarde (2025) waarin hij een grensverleggend voorstel doet om ons denken – en onze politiek – radicaal te verbreden. Want het grootste veiligheidsvraagstuk van onze tijd is niet de wereld met onderlinge conflicten, maar de aarde die meer en meer ontregeld raakt. Zijn oeuvre bestrijkt een scala aan genres, waaronder historische non-fictie, poëzie en theater. Tot zijn bekendste werken behoren Congo (2010), over de verbijsterende geschiedenis van het land, en Revolusi (2020) dat de onafhankelijkheidstrijd van Indonesië met de verhalen van ooggetuigen in een mondiaal perspectief plaatst. Naast zijn literaire werk staat Van Reybrouck bekend als 'een van de toonaangevende intellectuelen van Europa' (Tagesspiegel), wiens ideeën betrekking hebben op thema's als democratie, klimaat en kolonialisme. Hij publiceert regelmatig opiniestukken in internationale publicaties. 

Bekijk de website van David Van Reybrouck
Instagram: @david.vanreybrouck

(Argentinië, 1948) is schrijver van non-fictie, journalist en bibliofiel. Hij verwierf internationale bekendheid met Dagboek van een lezer, Kunstlezen, Een geschiedenis van het lezen en De Bibliotheek bij Nacht. Manguel bracht zijn vroege jeugd door in Tel Aviv waar zijn vader ambassadeur was. Hij sprak daar Duits en Engels en leerde pas na terugkeer in Argentinië op zijn zevende Spaans. Negen jaar later vroeg de blinde schrijver Jorge Luis Borges om hem voor te lezen en zo ontstond zijn grote liefde voor literatuur. Inmiddels heeft hij meer dan 30.000 boeken verzameld. Vlak voor de Vuile Oorlog vertrok hij naar Europa waar hij begon aan een groot oeuvre over de wereldliteratuur. Hij verruilde Europa voor Canada en in 2000 verhuisde hij samen met zijn boeken naar het Franse Poitou-Charentes. Hij ontving vele prijzen voor zijn werk, waaronder onlangs de prestigieuze Franse Prix Médicis. www.alberto.manguel.com

(Ermelo, 1963) is historicus en literatuurcriticus. Tijdens zijn werk voor het tv-programma 'Andere Tijden' stuitte hij op een filmpje waarin zijn opa te zien is als kolonel bij het vertrek van de Nederlandse troepen uit Djokjakarta in 1949. Het begin van zijn zoektocht naar diens verleden, in 2012 gepubliceerd in boekvorm als De laatste man. Goedkoop doet een oproep om de Indiëgangers niet in het gat van de geschiedenis te laten verdwijnen: op www.delaatsteman.nl kan iedereen verhalen over dit onderwerp kwijt. Goedkoop werkte bij de Haagse Post voor hij in 1991 bij de VPRO aan de slag ging. Sinds 1995 schrijft hij voor NRC Handelsblad over Nederlandse literatuur. In 1996 promoveerde hij cum laude op de biografie van Herman Heijermans, Geluk. In 2004 verscheen Een verhaal dat het leven moet veranderen: essays over de relatie tussen hedendaagse Nederlandse literatuur en de werkelijkheid. Hans Goedkoop oogstte succes met de documentaireserie De Gouden Eeuw en werkt thans aan een biografie van Renate Rubinstein

(Kenia, 1983) volgde als kind al zang- en acteerlessen. Nu combineert ze poëzie, muziek en theater. Ze maakte in 2011 het album Introducing Ngwatilo. In Kenia wordt ze - vanwege haar verschijning, haar optreden en de thema’s die ze aansnijdt - wel de ‘hogepriesteres van de poëzieperfomance’ genoemd. Ze trad op op verschillende festivals in Afrika en Europa. In haar Puesic Project mixt ze muziek met poëzie, dans en film. Haar eerste bundel Blue Mothertongue (2010) gaat over het leven in haar geboortestad Nairobi en de Afrikaanse diaspora. Voor haar nieuwste project wil ze de verhalen van 20 plattelandsfamilies in poëzie vatten. Het resultaat zal eerst via de Keniase radio, internationale media en de digitale snelweg zijn publiek vinden.