(Den Haag, 1965) begon haar journalistieke carrière als verslaggever van het Jeugdjournaal. Van 2006 tot 2011 was ze correspondent Midden-Oosten voor het NOS journaal met Amman (Jordanië) als standplaats. Ze deed verslag over 22 landen. Door haar werk als correspondent heeft ze grote bewondering gekregen voor de mensen in de gebieden die ze bezocht. Ze prijst vooral de behulpzaamheid en gastvrijheid. “Als je de weg vraagt lopen hele groepen met je mee en men is echt opgelucht als je goed aankomt.” Sinds haar terugkeer in Nederland werkt ze op de redactie van de NOS.

(Georgetown, Penang, Maleisië, 1968) is een Maleisische schrijfster, actrice, fotografe en filmmaakster. Onlangs verscheen haar biografie Growing up with Ghosts, een verkenning van verdriet, van in persoonlijke en politieke geschiedenis en van bloedlijnen. Chauly publiceerde eerder twee dichtbundels: Going There and Coming Back (1997) en The Book of Sins (2007). In 2007 verscheen ook een verzameling korte verhalen, Lost in KL. Ze studeerde Engelse literatuur in Winnipeg in Canada en is al meer dan twintig jaar werkzaam in de kunst. Ze schrijft zowel in het Maleis als in het Engels. Chauly is van Chinese en Punjabi afkomst. Haar werk ontstaat uit de behoefte om verhalen te vertellen. Ze heeft gewerkt met gemarginaliseerde gemeenschappen, van prostituees en vluchtelingen tot inheemse bevolkingsgroepen. Ze verwerkt haar ervaringen zowel in proza als in film en fotografie. Ze houdt een blog bij op http://bernicechauly.wordpress.com/.

(Brazilië,1950) kan worden gezien als een Braziliaanse Adriaan van Dis. Afkomstig uit een arme familie, ging hij op zijn veertiende naar Rio de Janeiro om te studeren. Hij voorzag in zijn onderhoud door vertalingen te maken vanuit Engelse en Spaanse taalboeken. Hij rolde de journalistiek in en was jarenlang correspondent in New York. Hij was de eerste Braziliaanse journalist die op 9/11 op de plek des onheils was. Ook maakte hij een serie reportages in Irak. Sinds 2002 interviewt hij voor Globonews grote schrijvers als Mario Vargas Llosa, Nadine Gordimer en Orhan Pamuk. Silvestre schreef al drie non-fictieboeken voor hij in 2009 debuteerde met de roman Se eu fechar os olhos agora. Hij kreeg er meteen de prestigieuze Jabuti Prijs voor en de São Paulo Literary Award. De roman verschijnt begin 2012 in het Nederlands onder de titel Als ik mijn ogen sluit. In 2011 kwam zijn tweede roman uit, A felicidade e fácil (Geluk is makkelijk). De lancering was een happening waarbij schrijvers, actrices en andere fans in een lange rij stonden om een gesigneerd exemplaar te bemachtigen. In beide romans put Edney Silvestre uit zijn ervaringen als journalist. De recente geschiedenis van Brazilië speelt een belangrijke rol, waarbij seks en geweld terugkerende thema's zijn.