(Groot-Brittannië, 1974) groeide op in Ghana. Tijdens zijn studie in Manchester maakte hij deel uit van Commonword, een groep schrijvers uit minderheidsgroeperingen, die elkaars werk bespreken. Hij schrijft proza, poëzie, artikelen en soms een rap en treedt regelmatig op op literaire festivals. In 2010 verscheen de Nederlandse vertaling van zijn eerste roman, De Blauwe Vogel, een detective over een Ghanees dorpje waar een homp vlees wordt gevonden en de politie moet zien te achterhalen wat er nu precies in het pakketje zit. Prachtige beschrijvingen van de Ghanese natuur wisselt hij af met pittige passages over de corruptie bij de Ghanese politie. Het boek werd genomineerd voor de Commonwealth Prize. Zijn werk heeft terugkerende thema’s als macht, culturele conflicten, liefde, familie en de frictie tussen kapitalisme en humanisme. Hij treedt wereldwijd op op poëziefestivals en is regelmatig commentator op de BBC-radio. Hij heeft twee cd’s opgenomen met gedichten: Incredible Blues en Nocturne of Phrase. Onder het pseudoniem K.P. Kojo publiceerde hij in 2011 The Parade, een kinderboek over de spin Anansi.

(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.

(1977) is islamoloog en columnist van dagblad Trouw en het tijdschrift Volzin. Ze groeide op als dochter van een Nederlandse moeder en een half-Indiase, islamitische vader. De oom van haar vader was Inayat Khan, de grondlegger van het westerse soefisme. Na haar studie vertrok ze naar Syrië waar ze de ‘echte islam’ wilde leren kennen en ervoer dat vrouwen niet zo onderdrukt worden als men in het westen vaak denkt. In 2012 raakte ze in opspraak nadat ze in haar column in Trouw had geschreven dat ze iemand ‘met liefde een stomp op de neus’ zou verkopen als hij de profeet Mohammed zou beledigen. Youskine wilde aanvankelijk met haar pen de wereld verbeteren, maar is de illusie dat ze dat kan inmiddels kwijtgeraakt. Ze hekelt het islamdebat in Nederland: “Er is geen kennis meer. Als dit zo doorgaat, raakt Nederland intellectueel en spiritueel leeg.” Toch blijft ze ernaar streven om al schrijvend de kennis van de islam in Nederland te vergroten.