(Nijmegen, 1960) schrijft romans, essays, verhalen en toneelstukken en hij is columnist van NRC Handelsblad. Hij publiceerde de romans Laatste woorden en Suez, ontving in 2005 de Henriëtte Roland Holst-prijs en presenteerde in 2008 hij het TV-programma Zomergasten. In Moeten wij van elkaar houden, het populisme ontleed (2011) laat hij zien hoe globalisering en toenemend individualisme het populisme in de hand werken. In 2013 verscheen Angst en schoonheid, een essay over de door hem bewonderde Louis Couperus. In hetzelfde jaar werd zijn documentaire Louis Couperus - niet te stillen onrust uitgezonden. In 2015 presenteerde hij de vijfdelige documentaire De volmaakte mens. In 2016 verscheen zijn essay Onbehagen – nieuw licht op de beschaafde mens. In 2017 ontving Heijne de P.C. Hooft-prijs. Hij krijgt de oeuvreprijs voor zijn beschouwend proza.

(Brummen, 1959 – Amsterdam, 2016) was dichter, journalist en presentator. Hij debuteerde op jonge leeftijd als dichter in Hollands Maandblad. Sindsdien verschenen met enige regelmaat poëziebundels van hem, zijn laatste - 's Middags zwem ik in de Noordzee - in 2014. Na publicatie van zijn eerste dichtbundel Inslag (1985) begon hij als interviewer bij de VPRO, waar hij programma’s maakte over literatuur en filosofie. Hij was onder andere eindredacteur bij het programma De Avonden en bij Radio 6. Sinds 2005 sprak hij ook op televisie met schrijvers in het VPRO-programma Boeken. Naast programmamaker en dichter was hij ook bloemlezer. Hij stelde Briefgeheimen (2007) samen, een kleurrijke compilatie briefkaarten gekoppeld aan een website waarop mensen hun diepste geheimen kunnen prijsgeven. In 2012 verscheen Overkomst dringend gewenst, zijn bloemlezing uit het werk van dichter Jan Emmens. Samen met zijn dochter Nikki stelde Wim Brands in 2015 de bloemlezing samen Nederlandse literatuur van de 21e eeuw: de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium, waarin zij van de zestig in hun ogen belangrijkste schrijvers een verhaal of romanfragment opnamen. Samen met Jeroen van Kan stelde hij Nederland: een objectief zelfportret in 51 voorwerpen (2015) samen, waarvoor zij vijftig schrijvers uitnodigden om Nederland te typeren aan de hand van een voor hen betekenisvol voorwerp. Wim Brands was een van de dichters van 'De eenzame uitvaart', die een laatste, poëtisch afscheid bieden voor onopgemerkte overledenen en dat bij de uitvaart voorlezen.

(Rozenburg, 1976) is journaliste en documentairemaakster. Voor haar serie Veerboot naar Holland, over vijf Turkse gezinnen die naar Nederland kwamen, interviewde ze ook haar eigen ouders. In 2012 volgde Ik zie een verre reis, over haar zus en twee vriendinnen die terug willen naar Turkije. Ze zijn geboren en getogen in Nederland en zongen als kind mee met Marco Borsato. Maar, verbitterd door de nasleep van 9/11, lezen ze nu Turkse kranten, kijken ze naar de Turkse tv en juichen ze voor Turkse voetbalploegen. Fidan Ekiz werkte na haar studie journalistiek eerst voor het Rotterdams Dagblad. In 2003 vertrok ze als verslaggeefster naar Irak en later werd ze correspondent in Istanbul voor o.a. RTL Nieuws, BNR Nieuwsradio, de NMO en de GPD. Terug in Nederland ging ze o.a. aan de slag als redacteur bij Pauw & Witteman en was ze panellid bij Vrouw & Paard. Sinds 2012 is ze regelmatig tafeldame bij De Wereld Draait Door. In 2016 zond de VARA haar zesdelige documentaireserie De Pen en Het Zwaard uit, waarin ze journalisten bezoekt in landen waar machthebbers hen tot zwijgen proberen te brengen.