Waarom een Berber geen Arabier is. En waarom niet alle Berbers Tamazight spreken. Over Berbers en de Berbercultuur bestaat in Nederland het nodige misverstand en ook onwetendheid. Tegelijkertijd raken Berbers hier zich steeds meer bewust van de eigen achtergrond en cultuur - zie alleen al de snelle toename van het aantal Berbersites. Bij Winternachten discussiëren drie schrijvers over Berbercultuur en hun plaats daarin. Ahmed Ziani (1954) is een pionier in de strijd om erkenning van Berbertaal en - cultuur. Hij woont in Marokko, nadat hij vele jaren in Nederland woonde, en was een van de eersten die zijn gedichten in het Tamazight schreef. In steen zal ik schrijven en Jubelzang voor de bruidegom zijn twee van zijn titels, beide verschenen in een tweetalige (Tamazight en Nederlands) uitgave. Mohamed El Hadaoui (1973) schrijft in het Tamazight, Arabisch en Darija (Marokkaans-Arabisch). Een citaat van hem luidt: ‘Hij stort een geheim op zijn schouders, vervalt in zwijgen, onthoudt de pijn van de beek en smelt.’ De prozaïste Ayada Ghamhi (1980), die Tamazight en Arabisch spreekt, opent haar verhaal zonder omhaal met ’Aaaahhh… Whát the fuck’. Gespreksleider is schrijver en columnist Asis Aynan. Nederlandstalig.