(Doetinchem, 1956) groeide op in Arnhem. Na het atheneum ging hij naar Nijmegen om psychologie te studeren. Drie jaar later brak hij die studie af. Omdat hij schrijver wilde worden ging hij Nederlands studeren in Amsterdam. Hij bleef daar na het behalen van zijn doctoraal examen wonen. In 1982 debuteerde hij met het verhaal Bedenkingen (later opgenomen in De mensen thuis) in De Revisor. Thomas Rosenboom won met Publieke werken als enige schrijver voor de tweede keer de Libris Literatuurprijs. Eerder won hij deze prijs al voor de roman Gewassen vlees. Minder bekend maar even spannend is Vriend van verdienste (1985) die aan deze bestsellers voorafging. Zijn boeken hebben hun weg inmiddels naar het grote publiek weten te vinden en zijn alle leverbaar.

debuteerde in 1989 met de roman De gave van Luxuria, twee jaar later gevolgd door De muziek van de zwarte toetsen. Met Raaf drong Schröder door tot een groter publiek. Hij schildert de bizarre lotgevallen van Raaf, zijn ex-vrouw en zijn jeugdvriend met grote, indringende kracht. De verhalen in Het pak van Kleindienst (1995) spelen zich af tijdens uiteenlopende momenten in de geschiedenis. In zijn roman Grover onderzoekt Allard Schröder een aantal essentiële levensvraagstukken. De hydrograaf, genomineerd voor de Libris-prijs en bekroond met de AKO-literatuurprijs, is een wonderlijke roman waarin de wetmatigheden van de zee zich spiegelen in die van de liefde. In 2005 verscheen de roman Favonius en begin 2006 de essaybundel Nieuwe tijden. Naast romans publiceerde Allard Schröder verhalen en schreef hij hoorspelen. Hij is redacteur van De Revisor.

werd in 1997 opgericht door Tino Liauw. De band speelt een mix van verschillende stijlen die tegenwoordig nog steeds in Indonesië te beluisteren zijn. Het repertoire loopt uiteen van krontjong tot dangdut, van seriosa tot straatliedjes uit Jakarta. Geen folklore, maar levende muziek. Bestaande Indonesische songs zijn in een nieuw jasje gestoken. Traditionals als Bengawan Solo krijgen ineens een heel andere zeggingskracht, doordat ze met een Nederlandse tekst worden gebracht. Terwijl een andere klassieker: het krontjong-nummer Terang Bulan met een vette knipoog door de uit Jakarta afkomstige Tino Liauw in plat dialect wordt gezongen.

(Den Haag, 1958) is sinds 2002 eindredacteur/presentator van het VPRO-radioprogramma OVT, een twee uur durend programma over de historische achtergronden van de actualiteit, over nieuw verschenen historische boeken, over films, herdenkingen en alles wat verder met geschiedenis te maken heeft. Met live gesprekken, reportages, columns en in het laatste half uur de wekelijkse documentaire. Hij is al sinds 1992 bij OVT betrokken als programmamaker en werkte in het verleden als freelancer ook voor andere omroepen als de VARA en de IKON.

(Hengelo, 1962) is radiojournalist en schrijver. Zijn meest recente boek is het in 2013 verschenen De Wadden, een poëtische geschiedenis van de Waddeneilanden. Zijn verhalenbundel Brutus heeft honger uit 2011 werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Met eten als leidraad hopt Deen door de wereldgeschiedenis. De 44 historische verhaaltjes zijn fijne miniatuurtjes van nauwelijks anderhalve pagina. Na zijn studie Nederlands in Groningen werkte Deen enige jaren voor Radio Noord. Zijn radiocolumns uit die tijd zijn gebundeld in twee uitgaven. Sinds 2001 is Deen programmamaker bij de VPRO radio, waar hij het historische radioprogramma OVT presenteert. Een aantal historische documentaires die hij voor de VPRO maakte, is uitgegeven als luisterboek. Ook de radioserie De lange weg naar Darwin verscheen op cd en als podcast. Deen was programmacoördinator van het Winternachten Festival tussen 2009 en 2011.

(1927, Rotterdam) studeerde Politicologie in Amsterdam. Sinds 1953 is hij actief op journalistiek gebied. Hij vervult hierbij uiteenlopende functies, variërend van verslaggever, redacteur, hoofdredacteur van NRC Handelsblad, tv-criticus en columnist tot correspondent in New York. Onder het pseudoniem S. Montag publiceerde Hofland in NRC Handelsblad zijn zaterdagse Overpeinzingen. Deze stukken zijn uitgegroeid tot vijf bundels columns en een reisverhaal. Daarnaast is hij schrijver van romans. In zijn autobiografie Het diepste punt van Nederland schetst hij de tragische en heroïsche geschiedenis van Rotterdam rond de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast snijdt hij grote vraagstukken aan als: hoe reageert een kind als alles wat hij kent is verwoest. In 1995 verscheen de cultuurkritische essaybundel De Elite verongelukt. Hierin geeft Hofland de lezer stof tot denken door het reële schrikbeeld van onze beschaving te tonen. Op scherpe en geraffineerde wijze laat hij de lezer geloven dat de oplossing ligt in onderlinge samenhang van problemen. In 2002 verscheen de bundel Op zoek naar de pool; het beste van H.J.A. Hofland. In dat jaar werd hij uitgeroepen tot Nederlands journalist van de 20e eeuw.
WIN 2002