(1955) studeerde (Amerikaanse) geschiedenis en internationale betrekkingen. In zijn nieuwe boek De spiegel van Amerika onderzoekt hij – samen met Hans Veldman – in wat voor samenleving de nieuwe president terecht gaat komen. Want de Verenigde Staten is niet langer het land van de onbegrensde mogelijkheden, en de Amerikaanse burger is boos. Als Amerika-deskundige is Post verbonden aan diverse media waaronder RTVWest. Hij is vooral geinteresseerd in de burgerrechtenproblematiek van de grote Zuidelijke steden in de Verenigde Staten. Voor zijn boeken interviewde hij o.a. Orval Faubus, de gouverneur die in 1957 negen zwarte schoolkinderen de toegang tot de high school in Little Rock ontzegde, en dominee Billy Kyles, één van de huidige burgerrechtenleiders en vooral ook bekend omdat hij als enige naast dominee Martin Luther King stond toen hij in 1968 op een gallerij in het Lorraine Motel in Memphis werd doodgeschoten.

(Den Haag, 1951) is hoogleraar sociale geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Als directeur van het Centre for Modern Urban Studies zet hij aan tot multidisciplinair onderzoek naar stedelijke ontwikkeling. Migratie is een van de aspecten die in dat kader belicht worden. Zelf deed hij, onder andere, onderzoek naar de Indische en de joodse gemeenschap in Den Haag.Wim Willems publiceerde over diverse migrantengemeenschappen in Nederland onder andere: Hier woonden wij: hoe een stad zijn joodse verleden herontdekt (2015, met Hanneke Verbeek) Honderd jaar heimwee: de geschiedenis van Polen in Nederland (2015, met Hanneke Verbeek) en uit Indië geboren: vier eeuwen familiegeschiedenis (2005).

is van Pakistaanse afkomst. Ze studeert Cultuur, Organisatie en Management aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ze presenteert voor Radio West en is tevens werkzaam bij het Volksbuurtmuseum in Den Haag. Daarnaast is ze actief als vrijwilliger in verscheidene Islamitische jongeren- en vrouwenorganisaties. Ze is lid van de stuurgroep Islam en Burgerschap.
WN 2002

(1975) woont in Den Haag en is een van de beste hockey-spelers van ons land. Hij vertegenwoordigde Nederland in Jong Oranje en het Nederlands Elftal. Hij sleepte twee keer het Olympisch goud binnen en won eenmaal de wereldcup.
WIN 2002

begon zijn carrière in 1992 na onder meer een turbulent optreden in het Veronica-programma RUR en een spraakmakend interview in het radioprogramma De Avondspits. Zijn rappe tong en snelle reactievermogen bleken op het podium succesvol te zijn en maakten Bral tot een geslaagd stand-up comedian. Hij richtte het comedygezelschap A Night of Comedy op, (tegenwoordig ondergebracht bij Mojo Concerts ), dat landelijk vermakelijke programma’s verzorgde. Hij is tevens één van de auteurs van de Haagse Scheurkalender 2000 en het Groen Geile Boekje, een spellinggids voor de Haagse taal. Ook is Bral de bedenker en organisator van het Haags Dictee. In 2000 verscheen zijn autobiografische bundel Haags Bloed. Sinds 2001 is hij betrokken bij het televisieprogramma Ook dat nog.

debuteerde in 1995 met Hoezo bloedmooi, een rauwe autobiografische roman die hoge ogen gooide in de pers. In 1996 volgde Zoveel liefde, een roman die men eveneens goed ontving. In 2000 verscheen de verhalenbundel De heimweekaravaan. Een constante in zijn werk is de ontmoeting tussen twee culturen, de Marokkaanse en de Nederlandse. Het ene vaderland biedt een haast onbeperkte vrijheid, maar is soms ook kil en hard. In Marokko zijn de geuren wild en exotisch, steken de huizen prachtig wit af tegen de blauwe lucht en schijnt de zon. Sahars werk herbergt een rijkdom aan actuele thema’s die op pakkende wijze zijn verwoord.
WN 2002

(1959, Paramaribo, Suriname) was een Hindoestaans Surinaamse schrijver. Zij kwam als achtjarig meisje met haar ouders naar Nederland. Al vroeg begaf zij zich op het journalistieke vlak. Eerst bij een specialistisch vakblad, later als ‘Haagse ambtenaar’ bij de Stadskrant. In 2001 bracht zij de misleiding van GroenLinks fractielid Tara Singh Varma aan het licht. Zij debuteerde in 2001 met de roman Dame Blanche, een raamvertelling waarin het lief en leed van vier generaties Haagse Hindoestanen in beeld komt. Hiervoor schreef Kishoendajal twee scenario’s voor theaterproducties. In het stuk Geen weg terug schrijft zij over de immigratie van Brits-Indiërs naar Suriname en van Surinamers naar Nederland. In Sita de vrouw plaatst zij de traditionele Hindoestaanse vrouw naast de moderne westerse Hindoestaan. In 2002 verscheen de vanwege ‘de zaak Tara Singh Varma’ controversiële roman Het boegbeeld. Enerzijds onthullend over een Surinaamse vrouw die van haar voetstuk valt. Anderzijds brengt Kishoendajal een eerbetoon aan de Hindoestaanse mensen die in de jaren zeventig en tachtig naar Nederland kwamen. Kishoendajal overleed in 2022.