#TheFutureIsFemale: The Female Convention

Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag 2021 - The Future is Female, thema in het online en slow festival - vormgeving: Eindeloos

Het is aan ons. Dit eisen vrouwen in Polen en Turkije in hun protesten voor gendergelijkheid tussen man en vrouw, en voor betere bescherming tegen geweld. Regerende rechts-nationalistische politici in hun landen willen immers uit de zogeheten Istanbul-Conventie stappen. Dit mensenrechtenverdrag van de Raad van Europa is het eerste bindende instrument ter wereld om geweld tegen vrouwen te voorkomen en aan te pakken. Sommige regeringen twijfelen aan de ‘morele implicaties’ van deze belangrijke mijlpaal en menen dat deze zelfs ‘schadelijk’ is voor hun samenleving.

In The Female Convention gaven we een analyse van de demonstraties en een stem aan auteurs, kortom: we zetten de literatuur in om de conventie invoelbaar te maken en nieuw leven in te blazen. Dit was een programma met sterke vrouwen en politieke actualiteit onder leiding van journalist Nicole le Fever, en gemaakt door programmamaker en schrijver Meltem Halaceli. Je kon actief deelnemen via de chat geleid door theatermaker en stand-up filosoof Laura van Dolron.

Nicole le Fever zoomde met de Turkse schrijver, psycholoog en feminist Dilâra Gürcü in op de protesten in Turkije, maar ook op de middelen van protest en de rol hierin van schrijvers en kunstenaars. Gürcü legde een indrukwekkende getuigenis af van haar leven dat drastisch is veranderd sinds 2013.

De Hongaarse schrijver en literair criticus Zsófia Bán vertelde ons hoe zij met de scherpte en verbeeldingskracht van de taal vrouwenrechten opeist. 

De Egyptisch-Amerikaanse journalist, schrijver en feminist Mona Eltahawy maakte via een videoboodschap glashelder dat de conventie onvoldoende recht doet aan vluchtelingen en vrouwen zonder verblijfsvergunning, of die afhankelijk zijn van hun partner voor hun verblijfsstatus.

Verder gingen we in gesprek met Kaouthar Darmoni en acteur en schrijver Nazmiye Oral over de rol die zij kunnen en willen innemen in dit debat. Hoe geven zij vanuit hun publieke positie stem aan hun activisme en feminisme?

Met de Duitse schrijver, journalist en cultuurwetenschapper Mithu Sanyal zoomden we uit naar een politics of love zoals Sanyal die onderzoekt in haar boeken Vulva (2009) en Rape: From Lucretia to #MeToo (2019). Ze beschrijft daarin hoe onze samenlevingen sinds eeuwen omgaan met seksueel geweld, en wat dat zegt over hoe we vaak denken over seks, seksualiteit en gender. Haar video-essay is een inspirerend en confronterend relaas van een gedreven onderzoeker vanuit haar zoektocht naar liefde als politieke kracht.
Bekijk hier het video-essay Love Politics van Mithu Sanyal.

Lees hier de tekst van het video-essay van Mithu Sanyal, voor dit programma geschreven en vertaald op verzoek van Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag.
(Ga hier naar de Engelstalige versie/Find the English version here)


Lees en kijk verder:

Zsófia Bán
website

Kaouthar Darmoni
website

Laura van Dolron
website

Mona Eltahawy
website: FEMINIST GIANT nieuwsbrief
Video: video-essays, waaronder FEMINIST GIANT.

Dilâra Gürcü
Artikelen van Gürcü in online magazine sister-hood
Gürcüs webpagina van INSEAD The Business School for the World, Parijs

Meltem Halaceli
Meltem Halaceli's publicaties voor De Correspondent
Instagram
Facebook
‘De vergeten geschiedenis van mijn grootvader Sulayman Hadj Ali’ van Meltem Halaceli, uitgave Athenaeum.

Mithu Sanyal
Video: Mithu Sanyal in gesprek met Verso over haar boek Rape: From Lucratia to #MeToo
Audio: VPRO's OVT, 17 januari 2021, historica Willemijn Ruberg bespreekt Mithu Sanyals boek Rape: From Lucretia to #MeToo
Artikelen in The Guardian door Mithu Sanyal


Informatie

Datum en tijd vrijdag 15 januari 2021 van 20:30 tot 21:45 uur
Locatie Online
Prijs Kies je ticketprijs uit: / Choose your ticket price from: €5,-
€10,-
€15,- Je kan een donatie toevoegen / You can add a donation.

Line-up

Meltem Halaceli

is schrijver, feministe en programmamaker met veel interesse in het Midden-Oosten. Ze is verbonden aan de Universiteit van Amsterdam als projectmanager inclusie en aan het Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag als programmamaker. Haar debuut De vergeten geschiedenis van mijn grootvader Sulayman Hadj Ali (2015) gaat over de ontdekking van de memoires van haar grootvader. In dit boek vertelt ze haar zoektocht naar zijn levensverhaal, dat zich voltrok in de periode van de Eerste Wereldoorlog, toen haar opa dienstplichtig soldaat was; een tijdperk met directe invloed op het heden. Haar gedicht Moederhuis is bekroond met de El Hizjra Literatuurprijs. Halaceli heeft als researcher en tolk gewerkt voor onder meer Zomergasten, OVT en Langs de grenzen van Turkije van de VPRO. Ze werkt aan haar tweede boek.
Meltem Halaceli - foto Koos Breukel

Mithu Sanyal

(Duitsland, 1971) is een cultuurwetenschapper, journalist en auteur die schrijft over seks, gender, postkolonialisme, macht en racisme. Haar dissertatie over de cultuurgeschiedenis van vrouwelijke geslachtsdelen verscheen als Vulva. Die Enthüllung des unsichtbaren Geschlechts (2009), een pionierwerk over dit thema. Sinds 1996 schrijft Sanyal features en hoorspelen voor de Duitse zender WDR, en publiceert ze essays en artikelen in onder meer The Guardian en een aantal Duitse magazines. In haar studie Vergewaltigung. Aspekte eines Verbrechens (2016, Engelse vertaling Rape. From Lucretia to #MeToo, 2019) toont ze dat denken over verkrachting een lange en opmerkelijk consistente geschiedenis kent. Haar romandebuut Identitti (2021) over identiteitspolitiek, gaat over een student en haar Postkoloniale Studies-docent die niet de persoon van kleur is die ze pretendeert te zijn.
Mithu Sanyal - foto Regentaucher

Dilâra Gürcü

(Turkije, 1986) voltooide haar middelbare schoolopleiding aan het Izmir American Collegiate Institute, inclusief een studiejaar als uitwisselingsstudent in New York, Rochester. Nadat ze haar psychologiestudie afrondde aan de Yeditepe universiteit in Istanboel, werkte ze vijf jaar als psycholoog. In 2013 en 2014 schreef ze voor de Turkse krant Radikal over feminisme, sociale bewegingen en rechten van minderheden. In 2015 richtte ze erktolia op, het eerste Turkse online platform tegen sexisme. Ze verliet de organisatie in 2017 en was ondertussen verbonden aan meerdere activistische projecten in Turkije en Frankrijk, en organiseerde crowdfundingcampagnes. Gürcü schrijft vanaf 2014 over feminisme voor T24, het eerste onafhankelijke Turkse online magazine. Haar non-fictiedebuut It's No Longer Between Us (2019) onderstreept dat voor vrouwen het persoonlijke politiek moet worden. Ze woont sinds 2013 in Parijs, waar ze werkt in de internettechnologiesector.
Dilâra Gürcü - foto Pauline Makoveitchoux

Kaouthar Darmoni

(Tunesië, 1968) studeerde Gender Studies aan de Université Paris-Sorbonne en promoveerde op dat onderwerp aan de Université Lumières Lyon II. Ze woont en werkt sinds vele jaren in Nederland. Ze heeft diverse (academische) publicaties op haar naam staan, bijna twintig jaar ervaring met gender- en mediastudies en is daarnaast een ervaren ondernemer, spreker over vrouwelijk leiderschap en mediapersoonlijkheid. Ze is actief binnen verschillende internationale vrouwenbewegingen. Haar online cursus The Divine9 Dance Therapy, geïnspireerd door Arabische danstradities, helpt vrouwen hun feminiene kracht te vinden.
Kaouthar Darmoni - foto Jaap Beyleveld

Nicole le Fever

(Den Haag, 1965) begon haar journalistieke carrière als verslaggever van het Jeugdjournaal. Van 2006 tot 2011 was ze correspondent Midden-Oosten voor het NOS journaal met Amman (Jordanië) als standplaats. Ze deed verslag over 22 landen. Door haar werk als correspondent heeft ze grote bewondering gekregen voor de mensen in de gebieden die ze bezocht. Ze prijst vooral de behulpzaamheid en gastvrijheid. “Als je de weg vraagt lopen hele groepen met je mee en men is echt opgelucht als je goed aankomt.” Sinds haar terugkeer in Nederland werkt ze op de redactie van de NOS.
Nicole le Fever in het programma Family Ties tijdens Winternacht 1 in Writers Unlimited Winternachten festival Den Haag, op vrijdag 20 januari 2012 in Theater aan het Spui/Filmhuis Den Haag. - foto Serge Ligtenberg

Mona Eltahawy

(Egypte, 1967) is een feministisch auteur, commentator en een dwarsbomer van patriarchaat. Haar debuut Hoofddoek en maagdenvlies: waarom het Midden-Oosten een sexuele revolutie nodig heeft (Headscarves and Hymens: Why the Middle East Needs a Sexual Revolution, 2015) richt zich tegen patriarchaat in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. In haar tweede boek The Seven Necessary Sins For Women and Girls (2019) breidt ze dit dwarsbomen uit naar de hele wereld. Haar commentaren verschenen in media overal ter wereld. Ze maakt video-essays onder de naam FEMINIST GIANT, hetgeen ook de titel is van de nieuwsbrief die ze heeft opgericht en waarvan ze hoofdredacteur is.
Mona Eltahawy - foto Robert E. Rutledge

Nazmiye Oral

is schrijver, actrice en theatermaker. Ze debuteerde in 2011 met de roman Zehra, over een Turks meisje dat verstoten wordt omdat ze ‘anders’ is. In al haar werk staat één vraag centraal: hoe verhoud je je tot andersdenkenden zonder jezelf te verloochenen? Oral speelde als actrice in Oesters van Nam Kee, Combat, Hertenkamp en Baantjer. Verder toerde ze met Gesluierde Monologen door Nederland, België en Amerika. Een van de monologen - over een vrouw die het contact met haar man kwijt is - schreef ze zelf. In 2010 ging Retour Hollands Spoor in première, haar tweede toneelstuk voor Het Nationale Toneel, dat ze schreef met Gerardjan Rijnders. In 2020 was Oral gast in het televisieprogramma Zomergasten.
Nazmiye Oral - foto Benny Stroet

Laura van Dolron

(Rotterdam 1976) spreekt zich als schrijver, theatermaker, regisseur, performer en action writer uit als idealist. Als theatermaker creëerde ze haar eigen genre: stand-up philosophy. Ze maakt geen theater over een betere wereld, maar maakt een betere wereld in het theater. Van Dolron schrijft bijna al haar stukken zelf, en de teksten van haar voorstellingen Liefhebben en WIJ zijn in boekvorm uitgegeven. Ze staat vaak alleen op het podium, soms met anderen zoals Steve Aernouts (Sartre zegt Sorry, Wat nodig is, WIJ) en Lizzy Timmers (Walden Revisited, Mogelijkheden). Hiernaast regisseert Laura, zoals de voorstellingen van Emilio Guzman (Een dunne dekmantel, Alle mensen verzamelen!). Sinds 2015 is Laura van Dolron ook action writer. Bij allerhande bijeenkomsten, van het Theaterfestival tot een workshop voor de politie, reflecteert zij live op wat zij ziet en vangt zij met de blik van een buitenstaander het evenement in slimme en grappige taal.
Laura van Dolron - foto Valentina Vos

Zsófia Bán

(Brazilië, 1957) groeide op in Brazilië en Hongarije. Ze is een schrijver, essayist en criticus die in 2007 haar fictiedebuut maakte met Esti iskola (Night School: A Reader for Grownups, 2019), gevolgd door Amikor még csak az állatok éltek (When There Were Only Animals, 2012, Als nur die Tiere lebten, 2014). Haar recentste bundel met korte verhalen is Lehet lélegezni! (2019, Weiter atmen, 2020). Haar fictieve oeuvre is vertaald naar meerdere tal waaronder Engels, Duits, Spaans, Portugees en Italiaans. Bán is ook een productief auteur van esssays en kritieken over literatuur, kunst en beeldcultuur. Ze publiceerde onder meer de bundels The Turul Bird and the Dinosaur (2018). Exposed Memories: Family Pictures in Private and Collective Memory (2010, als co-auteur), Test-Packing (2008) en Amerikáner (2000). Haar recentste non-fictiepublicatie is Der Sommer unseres Missvergnügens (The Summer of Our Discontent, 2019, transl. by Terézia Mora). Ze leeft en werkt in Boedapest, waar ze als Associate Professor doceert aan de Faculteit voor Amerika-studies van de Eötvös Loránd-universiteit.
Zsófia Bán - foto Dirk Skiba

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor