(Saramacca, 1940) is dalang, poppenspeler in het Wajangspel. Hij werkte als mecanicien bij de Billiton Maatschappij Suriname, daarvoor was hij schipper-motorist bij de Scheepvaart Maatschappij Suriname. Is oprichter van de sociaal-religieuze vereniging Carita Wujud Ngesti Tunggal (1987) en grote promotor van Agama Jawa (Javaanse religie) in Suriname. Geeft Agama Jawa lessen op het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL); verzorgt curussen in het Javaanse schrift; verzorgt radio- en televisieprogramma's over Agama Jawa; geeft ook lezingen op aanvraag. Voorts is hij woordvoerder van de Federatie Javanisme in Suriname. Het talent voor het opvoeren van wayangspelen heeft hij geërfd van zijn vader en in de loop der jaren verfijnd, door middel van cursussen gegeven door dalangs uit Indonesië.

(Witagron, 1973) is van Paramaccaanse afkomst. Van 1986 tot 1997 was Tojo actief binnen de sociaal culturele vereniging Kifoko, als zanger, danser en drummer, maar ook als bestuurslid. Hij is mede-oprichter van de tourorganisatie Ma-Ye-Du. In 2000 startte hij de reisorganisatie Mena-eng. Op de vertelavond laat hij het publiek kennismaken met de Paramaccaanse vertelvorm: de mato. Interactie met het publiek is voor de mato essentieel.

(Suriname) begon als kleuteronderwijzeres. Ze sloot zich in de jaren zestig aan bij NAKS en heeft er gewerkt als actrice en voordrachtskunstenaar. In de jaren zeventig en tachtig heeft ze meegewerkt aan bijna alle grote theaterproducties van deze organisatie en is ze in die hoedanigheid onderdeel geweest van de CARIFESTA-groep uit Suriname. In de jaren negentig kwam Elly voor het eerst met een soloproductie waarmee ze een nieuwe dimensie toevoegde aan haar artistiek scala. Elly is intussen ook bekend vanwege haar storytelling waarbij ze vooral van de radio gebruik maakt. Van Elly Purperhart zijn twee gedichtenbundels en vier cd's uitgebracht.

is in de Surinaamse gemeenschap vooral bekend als danseres, met als specialisatie de kathak-tempeldans. Zij is mede-oprichter van Eshna, een Indiase dans- en muziekgroep. Om haar deskundigheid als danseres en docent kathak te vergroten, heeft zij het afgelopen jaar een cursus aan het Dhwani Institute in New Delhi, India een 'refreshment course' gevolgd, een cursus voor vergevorderden. Tanuya is verbonden aan Stichting Art Laboratorium Suriname (ArtLab.sr). Op de werkplaats van deze organisatie verzorgt zij kathak-danslessen. Zij is ook actief als actrice en choreograaf.

(ps. van Stanley Richard Slijngard, 1939) is woordkunstenaar en dichter. Sombra werd geboren in Totness, Coronie, Suriname. Hij is sterk maatschappelijk betrokken. In 1973, ten tijde van de grote onderwijzersstakingen, ging hij twee keer in hongerstaking om aandacht te eisen voor de maatschappelijke ellende. Sombra deed ook mee aan straattheater Fri Makandra, 1975. Hij is mede-oprichter van Schrijversgroep '77 en 25 jaar actief geweest in het bestuur. Hij publiceerde de dichtbundels Tarta (1974), Dagwe (1976), Ten-Tijd (1989) en Griot (1992). Daarnaast zijn verhalen van hem opgenomen in Hoor die Tori (1990), Sirito (1993) en de Ware Tijd Literair. Sombra is de laatste jaren vooral actief als voordrachtskunstenaar. Hoewel hij zijn moslimgeloof daarbij niet onder stoelen of banken steekt, staat Sombra open voor de multiculturele samenleving waar hij deel van uit maakt. Sombra dicht voornamelijk in het Sranan.

(1958, Indonesie) studeerde architectuur en economie aan de universiteiten van Jakarta en Udayana. Zijn gedichtenbundel Kita Bersaudara (1991) werd in het Engels vertaald onder de titel We Are All One en uitgegeven in 1996. Zijn nieuwste bundel heet Malam Cahaya Lampion. Tan Lioe Ie trad onder meer op in het Tasmanian Readers' and Writers' Festival en het festival Winternachten Overzee in Suriname (2006). Hij was Writer in Residence in Hobart in Tasmanië. Hij is actief in de Sanggar Mimum Kopi (SMK) community in Bali, en gastredacteur voor Coast Lines magazines en redacteur van CAK en Paradox.

(Worcester, 1953) is schrijfster, dichteres en voorvechtster van Afrikaanse vrouwen in de marge. Ze werkt aan de Universiteit van West Kaap, waar ze tevens een studie Vrouwen Studies volgt. Ferrus is lid van WEAVE (Women’s Education & Artistic Voice Expression), een kunstenaarscollectief in Kaapstad. Ze kreeg grote bekendheid door haar gedicht Tribute to Sarah Baartman, dat ze in 1998 in Utrecht schreef. Het gedicht werd vertaald en is gepubliceerd in de Franse overheidsdocumenten die nodig waren om de overblijfselen van Sarah Baartman – ofwel de Hottentot Venus, zoals ze in Europa in de negentiende eeuw bekend stond – vanuit Parijs te verschepen en uiteindelijk in 2002 in Zuid-Afrika te begraven.

is een sociaal-culturele vereniging met als doel het bevorderen van de integratie van de marroncultuur, nationaal en internationaal, door middel van zang, dans en andere theatervormen. De naam Fiamba is afkomstig van de stammoeder van mede-oprichter Louise Wondel. Tevens is het de naam van een vogelsoort. Een bekend Aucaans gezegde ,luidt: ' Mi na Fiamba, mi sikin njoni, ma mi nesi bigi', vrij vertaald: 'Ik ben Fiamba, ik ben klein van gestalte, maar mijn nest is groot'. Fiamba werd opgericht in 19995 en bestaat hoofdzakelijk uit jongeren. De groep doet vooral aan Aucaanse dans en zang, zoals aleke, awasa, songe en loketo. Maar ook de Saramaccaanse banamba dans wordt uitgevoerd.