Krusa Laman - Villa Maria

Laura Quast - foto Ton van de Langkruis

Een programma met literatuur en muziek uit Indonesië, Nederland, Zuid-Afrika, Suriname, Curaçao, Sint Maarten en Aruba. Mario Kleinmoedig presenteert deze veelzijdige literaire avond. Zes schrijvers reizen deze week van eiland naar eiland voor het festival Crossing the Seas. Ze treden vanavond op met hun Curaçaose collega-auteurs Jopi Hart en Laura Quast. De Nederlandse ex-Dichter des Vaderlands Gerrit Komrij draagt vanavond zijn gedichten voor. Een van de grootste schrijvers Indonesië, Putu Wijaya, vertelt een van zijn meesterlijke verhalen. De Surinaamse Nederlander Clark Accord - hij werd bekend met zijn debuutroman De Koningin van Paramaribo - leest uit zijn nieuwe roman Tussen Apoera en Oreala. Uit Kaapstad komt de dichter Diana Ferrus. Zij werd bekend met haar gedicht over Saartje Baartman -  de 'Hottentot-Venus' -  een zwarte Zuid-Afrikaanse die in de 19e eeuw gedwongen werd om als kermisattractie door Europa te reizen. Myra Römer is geboren in Curaçao en woont nu in Nederland. Begin dit jaar maakte ze een verrassend schrijversdebuut met Verhalen van Fita, over het opgroeien van een meisje in het Curaçao van de jaren vijftig. Uit Sint Maarten komt dichter Drisana Deborah Jack. Alle buitenlandse schrijvers dragen in hun eigen taal voor, terwijl hun tekst in Papiamentu vertaling simultaan op een scherm wordt geprojecteerd. De muziek is van zangeres Martiza Haakmat, met een programma van gezongen poëzie.

Informatie

Datum en tijd zaterdag 23 april 2005 van 19:30 tot 22:30 uur
Locatie Villa Maria - Curaçao

Clark Accord

(Paramaribo, 1961) kwam op 17-jarige leeftijd naar Nederland. Hij volgde een opleiding tot verpleger en werkte enkele jaren in het AMC in Amsterdam. Daarna voltooide hij een opleiding tot visagist in Amsterdam en vertrok voor zes jaar naar Wenen. Hij heeft in vele landen een succesvolle carrière als make-up artiest opgebouwd en zijn werk verscheen in bladen als Elle, Marie-Claire en Elegance. In 1999 debuteerde hij met de historische roman De koningin van Paramaribo en nam hij voor het eerst deel aan Winternachten. In 2001 is naar dit succesvolle boek een muziektheatervoorstelling gemaakt. Clark Accord schrijft columns voor o.a. Man en News Magazine. In januari 2005 verscheent zijn tweede roman, Tussen Apoera & Oreala , een liefdesgeschiedenis in de regenwouden van Suriname.
WN2005
Clark Accord - foto Vassallucci

Diana Ferrus

(Worcester, 1953) is schrijfster, dichteres en voorvechtster van Afrikaanse vrouwen in de marge. Ze werkt aan de Universiteit van West Kaap, waar ze tevens een studie Vrouwen Studies volgt. Ferrus is lid van WEAVE (Women’s Education & Artistic Voice Expression), een kunstenaarscollectief in Kaapstad. Ze kreeg grote bekendheid door haar gedicht Tribute to Sarah Baartman, dat ze in 1998 in Utrecht schreef. Het gedicht werd vertaald en is gepubliceerd in de Franse overheidsdocumenten die nodig waren om de overblijfselen van Sarah Baartman – ofwel de Hottentot Venus, zoals ze in Europa in de negentiende eeuw bekend stond – vanuit Parijs te verschepen en uiteindelijk in 2002 in Zuid-Afrika te begraven.
Diana Ferrus tijdens Winternachten 2005 - foto Serge Ligtenberg

Drisana Deborah Jack

noemt zichzelf een Caraïbische kunstenaar niet alleen omdat ze uit Sint Maarten komt maar vooral omdat haar werk inhoudelijk en spiritueel een Caraïbische uitstraling heeft. Zij probeert in haar gedichten grenzen te overschrijden. Ze wil zichzelf principieel niet beperken tot de grenzen van een genre. Haar literatuur is muziek, dans, kunst - minstens zoveel als tekst. Voor haar kunstwerken, die een persoonlijke en culturele geschiedenis weergeven, maakt ze gebruik van verf, video, fotografie, geluid en gedichten. In 1997 publiceerde Deborah haar eerste dichtbundel The Rainy Season, over familie, liefde, muziek en ritme. De basis wordt gevormd door de hartslag: 'stilte is belangrijk voor me en is altijd belangrijk geweest. Soms word ik zo stil dat ik mijn hart kan horen.'
Drisana Deborah Jack - foto Serge Ligtenberg

Gerrit Komrij

(Winterswijk, 1944) was de eerste Dichter des Vaderlands. Hij is een van de beste columnisten van Nederland, romancier, gevierd bloemlezer en vertaler, en een zeer enthousiasmerend bespreker van poëzie. Komrij is een kat in een Vreemd pakhuis zoals zijn essaybundel uit 2001 heet. Nooit is de wereld vertrouwd of vanzelfsprekend, voor wie goed kijkt, is altijd wat verrassends te zien. 'Ik geloof niet dat ik een vent ben uit één stuk. Het is nogal rumoerig in mij'. Komrij, die sinds 1984 in Portugal woont en werkt, is ook een van de meest productieve schrijvers van Nederland. Sinds 1968 publiceerde hij bijna jaarlijks meerdere werken. Recent verschenen Komrij's canon in 100 gedichten (2008), De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten (2007) en Kakafonie (2006), een 'encyclopedie van de stront'. In 2005 publiceerde hij Eendagsvliegen (literaire dagboekfragmenten) en de poëziebundel Fata Morgana.
Gerrit Komrij - Winternachten 2004 - foto Serge Ligtenberg 2004

Putu Wijaya

(Bali, 1944) is een van de bekendste schrijvers, dramaturgen en scenarioschrijvers van Indonesië en werkte vijftien jaar als journalist voor de tijdschriften Tempo en Zaman. In totaal heeft hij meer dan 30 romans, 40 theaterstukken, honderden korte verhalen en duizenden artikelen op zijn naam staan. In 1971 richtte hij het nog steeds internationaal succesvolle Teater Mandiri op, een experimenteel toneelgezelschap waar behalve acteurs ook ex-criminelen, analfabeten en studenten deel vanuit maken. In zijn korte verhalen wil Putu Wijaya de lezer shockeren en desoriënteren; in het gewone leven van gewone mensen plaatst hij naar eigen zeggen mentale tijdbommen. Surrealisme en absurdisme, humor en geweld vormen de pijlers van zijn verhalen. Wijaya’s werk is vertaald naar vele talen. Zijn roman Telegram, over een journalist bij een dagblad in Jakarta die problemen omzeilt door systematisch te liegen, verscheen in 1983 in het Nederlands. De verfilming van het boek was in 2001 te zien op het Rotterdams Filmfestival.
Putu Wijaya tijdens Winternachten 2004 - foto Serge Ligtenberg

Merietza Haakmat en Hershel Rosario

Jong zangtalent Merietza Haakmat is geboren en opgegroeid op Sint Maarten. In 1989 verruilde ze Sint Maarten voor Curaçao waar ze deel uitmaakte van de Broche Company en de op Curaçao populaire Happy Peanuts Band. In augustus 2001 verliet ze de band en richtte ze met twee collega's de band RHYDD'M op. Samen met gitarist Hershel Rosario stelde ze een repertoire samen van Curaçaose liederen.
Merietza Haakmat - foto Ton van de Langkruis

Laura Quast

(Willemstad, Curaçao 1945) heeft haar liefde voor het vertellen van verhalen van haar moeder Lula die de sterren van de Caribische hemel kon vertellen. Als tiener schreef ze al agenda’s vol gedichten die alleen zij kon lezen. Vanaf 1963 werkte ze 10 jaar als onderwijzeres op de basisschool. In 1967 speelde ze in het amateurtheater onder regie van o.a. Henk van Ulsen en Tone Brulin die in haar talent geloofden en haar stimuleerden om zich verder te bekwamen in de theaterkunst. In 1974 bezocht ze de theaterschool te Amsterdam waar ze in 1980 als dramadocent en regisseur afstudeerde met het stuk Bai pa bini bèk. Regisseurs als Burny Every, Peter Tuinman, Henk Tjon en John Leerdam en het vertellen van verhalen binnen het kader van het kinderboekenfestival van Stichting NANA hebben de vlam voor theater en storytelling getransformeerd in liefde voor de schrijfkunst. Laura heeft haar gedichten en verhalen nog niet gepubliceerd, maar als deze door hun rijpingsproces heen zijn zullen zij zelf de weg naar hun publicatie vinden. WIN 2003
Laura Quast - foto Ton van de Langkruis

Mario Kleinmoedig

(Curaçao, 1960) is een specialist in de massacommunicatie, en ook journalist en sociaal-politiek activist. Hij heeft sociologie en massacummunicatie aan de Rijksuniversiteit Utrecht gestudeerd. In de jaren ’80 en ’90 heeft hij als journalist voor verschillende geschreven en elektronische media gewerkt in Europa en het Caribisch gebied, onder andere voor de IPS International News Agency, het meest toonaangevende persbureau op het gebied van nieuws uit de Derde Wereld. Daarna heeft hij op Curaçao gewerkt als specialist en voorlichter op het gebied van onderwijs, drugspreventie, milieu en natuur. De afgelopen twee jaar was hij internationaal persvoorlichter voor de ILGA (International Lesbian, Gay, Bi, Trans and Intersex Association) in Brussel. Tegenwoordig is hij ook supervisor van de Pink Orange Alliance, een federatie die de emancipatie van seksuele diversiteit in de voormalige Nederlandse Antillen en Aruba nastreeft. Mario Kleinmoedig is medeoprichter van de Curaçaose mileu- en mensenrechtenbewegingen. Als schrijver, acteur en verhalenverteller maakte hij in de jaren ’90 deel uit van de verhalenvertelgroep Lingua Franca. In 2005 publiceerde hij het ecologische kinderboek Zum zum di Shinshon.
Mario Kleinmoedig - foto Dudley Ferdinandus

Jopi Hart

(Joseph Hart, Bonaire) verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland en kwam terug naar Curaçao om de lerarenopleiding te volgen. Hij studeerde MO-B in Tilburg en Nijmegen, en was daarna werkzaam als docent, assistent schoolhoofd en schoolbestuurder op Curaçao. Hij schreef vele artikelen over onderwijskundige zaken en over de geschiedenis van Curaçao. Zijn viertalige dichtbundel Entrega verscheen in 2000. Zijn eerste roman, Election Dance verscheen in 2006. Hij is zeer actief in het Curaçaose culturele veld, o.a. als bestuurslid van culturele organisaties. Hij treedt op als gids bij wandeltochten door Otrabanda. Jopi Hart is Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Jopi Hart - foto Prince Victor

Myra Römer

(Curaçao, 1946) verruilde na haar middelbare school haar ge­boorteland voor Nederland voor een studie aan de Tilburgse academie voor beeldende kunst. In Groningen studeerde ze kunstgeschiedenis en archeologie. Ze werkte als docent en conrector in het middelbaar onderwijs. Sinds 2001 is ze gepensioneerd. In 2001 debuteerde ze bij uitgeverij Gopher met de tweetalige dichtbundel Na mi nombre/ Bij mijn naam. In hetzelfde jaar verscheen werk van haar in de verzamelbundel Voetsporen. Myra leest regelmatig voor uit eigen werk tijdens literaire bijeenkomsten. Begin 2005 verscheen Verhalen van Fita, haar prozadebuut bij uitgeverij Atlas. Römer schrijft haar verhalen in het Nederlands; haar gedichten ontstaan veelal in haar ‘hartstaal’ het Papiamentu. Myra Römer exposeert sinds 1970 regelmatig haar schilderwerk.
Myra Römer

Discover

25 augustus 2026

Codes

Jet Steinz over het Ezelsoor