Willem Jan Otten
(Amsterdam 1951) schrijft poëzie, romans, toneelstukken, kritieken en essays. De Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele oeuvre vormt slechts één bekroning van zijn werk dat door vertalingen inmiddels ook lezers in Italië, Frankrijk, Duitsland en Zweden bereikt. Otten weet maatschappelijk gevoelige kwesties aan te raken, zoals pornografie in zijn essay Denken is een lust (1985), euthanasie in de roman Ons mankeert niets (1994) en katholicisme in zijn pamflet Het wonder van de losse olifanten (1999). Zijn poëziedebuut maakte Otten met Een zwaluw vol zaagsel (1973) dat hem de Reina Prinsen Geerligsprijs opleverde. Voor de bundel Ik zoek het hier (1980) kreeg hij de Herman Gorterprijs, voor Paviljoenen (1992) de Jan Campertprijs, en Eindaugustuswind (1998) werd genomineerd voor de VSB-Poëzieprijs. Otten kreeg opnieuw die nominatie voor zijn elfde bundel Gerichte gedichten (2011) omdat daarin ‘verlies, leegte en onontkoombare bestaansvragen indringend aan de orde worden gesteld’.
Kijk terug
Genomineerden VSB Poëzieprijs
Enkele dagen voordat bekend wordt wie dit jaar de VSB Poëzieprijs wint, treden de vijf genomineerde dichters op in het festival. Peter Ghyssaert, Jan Lauwereyns, Willem Jan Otten, Erik Spinoy en Anne Vegter dragen voor uit hun werk. De VSB Poëzieprijs wordt georganiseerd door onze collega's van Poetry International in Rotterdam. Nederlandstalig.
In den beginne was het beeld...
Schrijver Willem-Jan Otten presenteert zijn openingstekst van Winternachten met zijn visie op onze beeldcultuur. Freek de Jonge reageert. Een gesprek onder leiding van Michaël Zeeman.
De filmkeuze van Willem Jan Otten
De schrijver laat zien hoe zijn lievelingsfilms ernaar streven om iets niet te laten zien. Met fragmenten uit o.a. Spielbergs Indiana Jones and the Last Crusade: Wat betekent het gebod ‘Gij zult u geen beelden maken’?
