Midas Dekkers

(Haarlem, 1946) is bioloog. Als student publiceerde hij stukjes over dieren in onder andere NRC Handelsblad, de Volkskrant en de Vara-gids. Een groot deel van Dekkers' oeuvre bestaat uit bundels columns over mens en (vooral) dier. Deze persoonlijke schetsen leest hij sinds 1980 voor in het radioprogramma Vroege vogels. De volstrekt eigen - verre van stichtelijke - insteek waarmee hij zijn thema's te lijf gaat vormt een organisch geheel met zijn abrupte, plastische stijl. Dezelfde eigenzinnige toon klinkt door in zijn jeugdboeken, waarvoor hij drie Zilveren Griffels en een Vlag en Wimpel heeft ontvangen. In 1985 schreef hij het Kinderboekenweekgeschenk Houden beren echt van honing? Indrukwekkend zijn de boeken Lief dier (1992), een essay over bestialiteit, en De vergankelijkheid (1997) waarin Dekkers zich met de nodige smaak verdiept in dood, verval, het onherroepelijke voortschrijden van de tijd. Ook veel succes oogstte Dekkers met De Larf (2002), over kinderen en hun ouders. In zijn nieuwste boek, Lichamelijke oefening (2006), legt hij op ironische wijze uit dat gezwoeg in de sportschool ‘umsonst’ is en dat je beter regelmatig naar het café of de boekhandel kunt lopen dan naar tennisbanen en voetbalvelden rijden om je daar een uurtje in het zweet te werken.