Michaïl Sjisjkin

(Moskou, 1961) is een van de prominentste namen in de hedendaagse Russische literatuur. Hij schreef de veelgeprezen romans Onvoltooide Liefdesbrieven (Pismovnik, 2010), Venushaar (Maidenhair, 2005), Taking of Izmail (2000) en Larionov's Memoirs (1994). In 2016 verscheen De kalligrafieles, een bundel essays en korte verhalen. Michaïl Sjisjkin wordt bewonderd als een verfijnd stilist. In zijn fictie verwerkt hij Russische en Europese literaire tradities, en creëert hij een visie op de toekomst van de literatuur. Hij werkte als docent en journalist. Voor zijn romans kreeg hij de drie belangrijkste Russische literatuurprijzen: de Russian Booker Prize in 2000, de Nationale Bestseller prijs in 2005 en de Bolshaya Kniga Prijs (Grote Boekenprijs) in 2006 en 2011. Zijn werk is vertaald in dertig talen. In Mijn Rusland (verschijnt op 23 april 2024), vertaald uit het Duits door Jan Sietsma, legt hij op inzichtelijke wijze de wortels bloot van de problemen die Rusland al van oudsher kent. Bevlogen speculeert hij over 'zijn Rusland', waar het deel van het volk dat voor democratische waarden is het voor het zeggen krijgt.