Hugo Brandt Corstius

(Eindhoven, 1935) is een van de productiefste en geruchtmakendste schrijvers van Nederland. In totaal publiceerde hij sinds 1966 meer dan 40 boeken. Hij kreeg nationale bekendheid als columnist en literatuurcriticus. Brandt Corstius schreef zijn vaak sherpe stukken onder meer dan vijftig pseudoniemen. Naar eigen zeggen is ieder pseudoniem een onderdeel van zijn persoonlijkheid. Zijn columns als Piet Grijs voor VN en Stoker voor de Volkskrant leidden regelmatig tot relletjes. Zo weigerde het toenmalige kabinet Lubbers in 1985 de P.C.-Hooftprijs aan hem uit te reiken omdat hij volgens verantwoordelijk minister van cultuur Elco Brinkman “het kwetsen tot instrument had verheven”. Brandt Corstius had de toenmalige minister van financiën Onno Ruding in een column namelijk vergeleken met Adolf Eichmann. Uiteindelijk ontving hij de prijs in 1987 alsnog, maar die was door de rel inmiddels gedegradeerd van staatsprijs tot ‘gewone’ prijs. Brandt Corstius studeerde wiskunde in Amsterdam en is gespecialiseerd in computertaalkunde.