David Grossman

(Israël, 1954) schrijft kinderboeken, romans en essays. Zijn boek Uit de tijd vallen (2012) houdt het midden tussen poëzie, proza en een theatertekst. Hij schreef het nadat zijn zoon was omgekomen tijdens de Libanese oorlog. ‘Grossman heeft de diepste kern van de rouw om een kind op onsentimentele en hartverscheurende manier blootgelegd’, schreef de Israëlische krant Ha’aretz. Grossman acht het zijn taak om op een begrijpelijke manier te beschrijven hoe gecompliceerd de wereld is waarin we leven. Hij studeerde filosofie en theaterwetenschappen in Jeruzalem en maakte in de jaren zeventig en tachtig een populair kinderprogramma. De meeste boeken van Grossman zijn in het Nederlands vertaald en zijn werk is veelvuldig bekroond. Zijn kinderboek Het Zigzagkind (1994) werd verfilmd in 2012 als Nono, het Zigzag Kind. Andere bekende boeken van zijn hand zijn o.a. Zo: liefde (1986), De stem van Tamar (adolescentenroman, 2000) en Een vrouw op de vlucht voor een bericht (2009).