Benno Barnard

(Amsterdam, 1954) schrijft poëzie, essays, verhalende romans en is kenner van België. Hij beschouwt dit land als het enige bruikbare model voor Europa. Hij begon zijn literaire carrière in de jaren tachtig met zijn gedichtenbundels Een engel van Rossetti (1981), Klein Rozendaal (1982) en Het meer in mij (1986). In de dichtbundel Tijdgenoten (1994) laat Barnard de lezer zien, horen, ruiken en zelfs voelen wat er zich in een andere eeuw afspeelde. In Door God bij Europa verwekt (1996) beschrijft hij een reis door België, het land waar hij al vijfentwintig jaar woont. In de nadagen van 2002 verscheen van zijn hand Het land van de mosseleters; 150 jaar Vlaamse vertelkunst. Deze bloemlezing ‘verhalend proza’ bevat ruim vijftig verhalen, naast enkele romanfragmenten en twee onontbeerlijke klassieke novellen.
WIN 2003