Baban Kirkuki

(Kirkoek, 1974) is een Iraaks-Nederlandse dichter en schrijver. Hij vluchtte in 1999 uit Iraaks-Koerdistan omdat hij weigerde propagandistische gedichten te schrijven voor het regime van Saddam Hoessein. Inmiddels woont hij in Utrecht. Hij debuteerde in 2006 in Nederland met Op weg naar Ararat, 29 gedichten over Koerdistan, oorlog en angst, maar ook over bergen, de winter en de woestijn. In zijn tweede bundel, Lontananza (2009) staat het verlangen naar zijn geboorteland en naar zijn eigen plek in zijn nieuwe vaderland centraal. Ook in de twee bundels die daar op volgen, Territorium (2011) en Licht onbekend (2013) nemen zijn twee identiteiten een belangrijke plaats in.