Ali Amazigh

(Nador, 1960) debuteerde in 2009 met de tweetalige poëziebundel Opkomst/Anqar. De gedichten van Ali Amazigh, die als Ali Oulad Saddiq in Marokko werd geboren, zijn geschreven in het Tifinagh, het Berberschrift. Op school was het echter verboden om deze taal (het Tamazight) te spreken en te schrijven, wat hij als een belemmering voor z’n ontwikkeling ervoer. “Wij voelden ons belazerd dat de leraar die buiten gewoon onze taal sprak in de klas Arabisch sprak”, zei hij daarover in een interview met Amazightv. Hij is echter positief over de huidige ontwikkelingen. “Nu zijn we gelukkig vrij om het Tamazight te praten.” Begin jaren zeventig luisterde Ali Amazigh veel naar geëngageerde Amazigh-muziek en besloot te gaan schrijven. In 1974 verhuisde hij naar Nederland, maar hij bleef geïntrigeerd door zijn moedertaal. Veertig van zijn gedichten, waarin hij vooral de cultuur van zijn voorvaderen bezingt, zijn nu door taalkundige Khalid Mourigh in het Nederlands vertaald.