(Amsterdam, 1981) is actrice, presentatrice en stand-up comedian. Ze werd in 2006 door het blad BLVD uitgeroepen tot een van de meest veelbelovende vrouwen van Nederland. Soundos el Ahmadi kreeg landelijke bekendheid door haar rol als de Marokkaanse boerenmeid Aïsha in de film Shouf Shouf Habibi. Na de middelbare school zat ze een tijdje op de toneelschool maar die verliet ze voortijdig om eigen theaterproducties te maken en zich te ontwikkelen als stand-up comedian. Ze kwam zonder enige ervaring in de finale van het stand-up comedy concours van het Amsterdamse Kleinkunst Festival en meldde zich daarna bij Toomlers waar ze meteen werd aangenomen. Als een van de nieuwste leden van de Comedytrain neemt ze vooral haar Amsterdams-Marokkaanse afkomst en maatschappelijke vooroordelen op de hak. Momenteel toert ze ook door het land met The Girls Night Out.

(1980) schreef zijn eerste roman Cin Tarikatı (Orde van Djins) toen hij 24 was. Uit frustratie over de desinteresse van grote uitgeverijen voor jonge schrijvers richtte hij een uitgeverij op en een non-gouvernementele organisatie met de naam Sokak Yazarları Hareketi (Beweging van Straatschrijvers). Hij gaf zijn eigen werken uit en ook werk van andere jonge schrijvers waar hij zich verwant mee voelde. Deze groep, die zich er niet voor schaamt om boeken op straat te verkopen, is een nieuw element in het literatuurleven van Turkije. Uğur Ziya Şimşek doceert rechten bij een particuliere instantie. Hij verwerkt in zijn romans veelal thema’s als sociale uitsluiting, politieke en psychologische thema’s en probeert zoveel mogelijk de uitwerking van Istanbul op het individu te laten zien.

(Turkije, 1984) is een jonge Turkse schrijfster die opgroeide in Istanbul. In 2007 kreeg haar verhalenbundel Gelin Bası (Trouwkapsel) een bijzondere vermelding bij een Turkse prijsuitreiking voor korte verhalen. In 2008 werden drie verhalen uit deze bundel op de planken gebracht in diverse theaters in Istanbul.
Seray Sahiner studeerde journalistiek en werkte voor bladen als Aylık Paldır Kültür Dergisi Hayvan (Het Maandelijkse Pats Boem Cultuur Tijdschrift Beest) en Aylak Öykü Dergisi (Verhalentijdschrift van Nietsnutten). Tegelijkertijd was ze betrokken bij uitgave van de fanzines Kaygan Zemin (Slipperige Grond) en Kara Kutu (Zwarte Doos) en werkte ze als correspondent voor de Marie Claire en voor twee kranten. Ze is momenteel screenplayschrijfster en correspondent voor de krant Gaste.

(1970, Izmir) is een dochter van Turkse migranten uit Griekenland. Op driejarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders naar Roosendaal. Ze koos de richting politieke wetenschappen bij het Instituut voor Europese Studies. Vanaf 2000 werkte zij voor E-Quality, een kenniscentrum voor emancipatie, gezin en diversiteit. Zij zet zich al jaren in voor de bestrijding van ongelijke behandeling en is gespecialiseerd op de terreinen arbeid en zorg, sociale zekerheid en pensioenen. Fatos Ipek-Demir was eerder betrokken bij internationale projecten (o.a in ILO verband) tegen vrouwenhandel en bij Europese projecten die discriminatie bestrijden op grond van leeftijd, gender of etniciteit. Sinds 2008 is Fatos Ipek-Demir manager advies bij HOF, Promotie Haags Vrijwilligerswerk.

(1986, Sint Maarten) is een van de meest veelbelovende jonge performers van dit moment. UNOM (Untouchable Nobody Outplays Many) groeide op op Sint Maarten als Jörgen Gario. Hij wordt naar eigen zeggen geïnspireerd door zijn creatieve moeder, filosofieboeken, J.A. Deelder, wijze uitspraken van Bob Marley, Bill Clinton en Gandhi, de liefde en het existentialisme. In 2003 schreef hij z’n eerste eigen nummers waarbij hij zijn muzikale en poëtische grenzen verkende. De rap met maatschappijkritische teksten is een sterke basis, maar UNOM verlegt graag zijn grenzen. Daarom werkt hij ook regelmatig mee aan internationale muzikale projecten. Zo nam hij eind 2009 deel aan Change Beat in Tanzania waarbij jongeren uit alle delen van de wereld samen muziek maken. Tijdens Winternachten treedt hij samen met Hylke op.

treedt sporadisch op met performer UNOM. Hun eerste gezamenlijke podiumervaring deden ze op met het dichterscollectief Poetry Circle. Daarna verloren de twee elkaar uit het oog, maar bij een nieuwe ontmoeting pakte Hylke de gitaar en jamden ze erop los. Filmpjes van deze sessies zijn te zien via youtube. Inmiddels zijn ze een jaar verder en beleven ze tijdens Winternachten hun vuurdoop als duo.