(Den Haag, 1979) is theatermaker, danseres, zangeres en celliste. Ze volgde een Internationale musicalopleiding in Londen en deed de theaterschool in Utrecht. Andréa-Dia heeft een Nederlandse moeder en een Libanese vader en is daardoor geïnteresseerd in interculturele verbanden. Ze werkt als docent drama aan het Geert Groote College in Amsterdam en is celliste in het vrouwenkwintet Joya.

(Amstelveen, 1967) is saxofonist, componist en als muzikale duizendpoot betrokken bij een groot aantal projecten. In 2004 richtte hij de groep DASH! op om alle projecten waar hij aan meedeed te bundelen, van theatervoorstellingen en uitvoeringen met klassieke musici tot optredens met eigen werk. Ornstein won in 1989 de solistenprijs op het North Sea Jazzfestival. Enkele jaren later was hij als componist en arrangeur betrokken bij de oprichting van de bigband New Cool Collective. Als componist schreef hij onder andere voor het Metropole Orkest, Orkater, Ties Mellema, Calefax Rietkwintet, Koor Nieuwe Muziek en het North Sea Jazz Festival.

(1967) is een veelgevraagd percussionist die drumde bij o.a. Anouk, Lois Lane en Hans en Candy Dulfer. Inmiddels zijn er al meer dan dertig cd’s en dvd’s verschenen waarop het slagwerk van Samson te horen is. Hij volgde de studie percussie aan het Conservatorium in Den Haag en deed een postdoctoraal in New York. Zijn stijl kenmerkt zich door een combinatie van diverse etnische invloeden waaraan hij zijn eigen professionele achtergrond toevoegt. Naast de gangbare instrumenten bespeelt hij ook graag unieke percussie-instrumenten zoals de recent ontwikkelde Hang die bestaat uit twee op elkaar geplaatste klankschalen. Momenteel toert hij met de kindervoorstelling Kikker heeft de Blues door het land en drumt hij bij DASH! en Last Tango in Paris. Samen met studievriend Tony Overwater vormt hij het duo Sleutelbewaarders. Eens per maand voeren zij op een unieke plek in Nederland een concert uit met een speciale gast uit steeds weer een andere muzikale discipline.

(Den Haag, 1968) begon al op zijn veertiende met het voordragen van gedichten waarbij hij vaak samenwerkte met muzikanten. Veertien jaar later verscheen de eerste dichtbundel van zijn hand, Tramontane. Later volgden nog twee bundels Tongen Trede (2000) en Tafel (2004). Als hij niet schrijft, organiseert hij literaire bijeenkomsten, geeft hij literatuurles (o.a. aan de Rietveldacademie) of maakt hij reisreportages en literaire programma’s voor de VPRO (o.a.vanaf Poetry International en Crossing Border). In 2003 maakte hij een Franse bloemlezing van 33 Nederlandse dichters en in 2007 verscheen een bundel eigen werk in Franse vertaling, Terrain. Lindner recenseert literatuur voor verschillende bladen en heeft een wekelijkse poëziecolumn op www.groene.nl/boeken.