(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.

(Goor, 1967) bracht een groot deel van zijn jeugd door op de Antillen. Hij brak in 2005 door met de roman Joe Speedboot. Met Caesarion (2009) schaarde hij zich volgens de pers onder ‘De Grootste Tien van de Nederlandse Literatuur’. In 2013 verscheen Dit zijn de namen, over de barre tocht van een groep vluchtelingen. Wieringa schreef het boekenweekgeschenk van 2014 en onder meer columns voor NRC en de Volkskrant. Hij gaf performances met muziek en poezie en maakte tv-programma’s. Hij publiceerde de verhalenbundels Dit is mijn moeder (2019), Totdat het voorbij is (2019), de bundel met columns Gedachten over onze tijd (2020), de roman Nirwana (2023) en de oorlogskroniek Konvooi (2024). Voor deze laatste roman reisde hij met een konvooi naar Oekraïne, dat hij steunt met zijn activiteiten voor Protect Ukraine. November 2024 was Joe Speedboot was geselecteerd als het cadeauboek van de campagne Heel Nederland Leest. In 2025 komt de verfilming van Joe Speedboot in de bioscopen.