(Polen, 1980) studeerde Journalistiek en Politieke Wetenschappen in Warschau. Na een stage bij CNN in Istanbul schreef hij een reeks reportages over Turkije voor het Poolse dagblad Gazeta Wyborcza waarvan een aantal werd opgenomen in zijn veelgeprezen bundel Zabójca z miasta moreli (Moordenaar uit de Abrikozenstad). Het boek won de Beata Pawlak Award en werd genomineerd voor de belangrijkste boekenprijs in Polen, de NIKE-boekenprijs. Szabłowski schets een gelaagd portret van een maatschappij die heen en weer geslingerd wordt tussen Oost en West, islamisme en islamofobie, het verlangen om bij Europa te horen en een afkeer van alles wat Europees is. Witold Szabłowksi kiest altijd een bijzondere invalshoek. Zo ging hij op zoek naar het verhaal achter de schoen die een Iraakse journalist naar George W. Bush gooide. In 2010 werd zijn reportage Dziś przypłyną tu dwa trupy (Vandaag spoelen twee lichamen aan), over immigranten die Europa proberen te bereiken via Istanbul, bekroond met de Prijs voor de Journalistiek van het Europees Parlement. In 2014 publiceerde hij Tańczące niedźwiedzie (Dansende Beren) en in 2016 verscheen Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia (Rechtvaardige verraders, buren van Volhynië). Het beschrijft het lot van de slachtoffers en getuigen van de massamoorden van Polen in Volhynië 1943-1944.

(1977) is islamoloog en columnist van dagblad Trouw en het tijdschrift Volzin. Ze groeide op als dochter van een Nederlandse moeder en een half-Indiase, islamitische vader. De oom van haar vader was Inayat Khan, de grondlegger van het westerse soefisme. Na haar studie vertrok ze naar Syrië waar ze de ‘echte islam’ wilde leren kennen en ervoer dat vrouwen niet zo onderdrukt worden als men in het westen vaak denkt. In 2012 raakte ze in opspraak nadat ze in haar column in Trouw had geschreven dat ze iemand ‘met liefde een stomp op de neus’ zou verkopen als hij de profeet Mohammed zou beledigen. Youskine wilde aanvankelijk met haar pen de wereld verbeteren, maar is de illusie dat ze dat kan inmiddels kwijtgeraakt. Ze hekelt het islamdebat in Nederland: “Er is geen kennis meer. Als dit zo doorgaat, raakt Nederland intellectueel en spiritueel leeg.” Toch blijft ze ernaar streven om al schrijvend de kennis van de islam in Nederland te vergroten.

(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.