(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.

(Gent, 1962) is slavist, schrijver en acteur. Hij debuteerde in 1994 met de roman Fluweel van leegte. In 1996 volgde zijn poëziedebuut en daarna verscheen bijna elk jaar wel een roman, poëziebundel of reisboek van zijn hand. Als acteur speelt hij momenteel de monoloog Bloedgetuigen, gebaseerd op zijn gelijknamige roman uit 2011 waarin hij in 734 pagina’s vanuit verschillende perspectieven de 20e-eeuwse strijd tussen Oost- en West-Europa beschrijft, Binnenkort verschijnt het derde deel van zijn trilogie Het Vloekhout, een tragikomische vertelling over onze tijd, over geloof en terrorisme, over de angst van de ouder wordende mens voor de totale zinloosheid. De Boose is tevens curator van een tentoonstelling over de Poolse avantgardekunstenaar Tadeusz Kantor, bij wie hij studeerde. Ook werkt hij aan een graphic novel over de Russische Revolutie van 1917. In 2008 ontving hij de Henriette Roland-Holstprijs voor De Grensganger, reis langs de ruïnes van het IJzeren Gordijn.