(België, 1967) is een van de belangrijkste Brusselse avant-gardestriptekenaars. In 2012 presenteerde ze Chronographie, waarvoor Goblet en haar dochter Nikita Fossoul tien jaar lang wekelijks tekeningen van elkaar maakten. Nikita was zeven toen ze begonnen. Je ziet hoe haar stijl verandert van kinderlijk in puberaal en vervolgens volwassen wordt. Een fascinerend en intiem boek met meer dan 250 dubbelportretten. Goblets meest recente boek Meer als het klikt verscheen in september 2014. Hierin werkte ze samen met de Duitse tekenaar Kai Pfeiffer die ze bij aanvang nauwelijks kende. De twee stuurden elkaar wekelijks tekeningen en componeerden zo een beeldverhaal. Het ene moment krijg je een gewelddadige verkrachtingsscène voorgeschoteld en op de volgende pagina volgt een vredig huiselijk tafereeltje. Volgens Goblet zweeft Meer als het klikt tussen strip, graphic novel en hedendaagse kunst. Een lijvig boek over liefde, eenzaamheid en seks. Goblet maakt ook schilderijen en sculpturen die regelmatig in België en daarbuiten geëxposeerd worden.

(Rozenburg, 1976) is journaliste en documentairemaakster. Voor haar serie Veerboot naar Holland, over vijf Turkse gezinnen die naar Nederland kwamen, interviewde ze ook haar eigen ouders. In 2012 volgde Ik zie een verre reis, over haar zus en twee vriendinnen die terug willen naar Turkije. Ze zijn geboren en getogen in Nederland en zongen als kind mee met Marco Borsato. Maar, verbitterd door de nasleep van 9/11, lezen ze nu Turkse kranten, kijken ze naar de Turkse tv en juichen ze voor Turkse voetbalploegen. Fidan Ekiz werkte na haar studie journalistiek eerst voor het Rotterdams Dagblad. In 2003 vertrok ze als verslaggeefster naar Irak en later werd ze correspondent in Istanbul voor o.a. RTL Nieuws, BNR Nieuwsradio, de NMO en de GPD. Terug in Nederland ging ze o.a. aan de slag als redacteur bij Pauw & Witteman en was ze panellid bij Vrouw & Paard. Sinds 2012 is ze regelmatig tafeldame bij De Wereld Draait Door. In 2016 zond de VARA haar zesdelige documentaireserie De Pen en Het Zwaard uit, waarin ze journalisten bezoekt in landen waar machthebbers hen tot zwijgen proberen te brengen.

(Brummen, 1959 – Amsterdam, 2016) was dichter, journalist en presentator. Hij debuteerde op jonge leeftijd als dichter in Hollands Maandblad. Sindsdien verschenen met enige regelmaat poëziebundels van hem, zijn laatste - 's Middags zwem ik in de Noordzee - in 2014. Na publicatie van zijn eerste dichtbundel Inslag (1985) begon hij als interviewer bij de VPRO, waar hij programma’s maakte over literatuur en filosofie. Hij was onder andere eindredacteur bij het programma De Avonden en bij Radio 6. Sinds 2005 sprak hij ook op televisie met schrijvers in het VPRO-programma Boeken. Naast programmamaker en dichter was hij ook bloemlezer. Hij stelde Briefgeheimen (2007) samen, een kleurrijke compilatie briefkaarten gekoppeld aan een website waarop mensen hun diepste geheimen kunnen prijsgeven. In 2012 verscheen Overkomst dringend gewenst, zijn bloemlezing uit het werk van dichter Jan Emmens. Samen met zijn dochter Nikki stelde Wim Brands in 2015 de bloemlezing samen Nederlandse literatuur van de 21e eeuw: de nieuwe schrijvers van het nieuwe millennium, waarin zij van de zestig in hun ogen belangrijkste schrijvers een verhaal of romanfragment opnamen. Samen met Jeroen van Kan stelde hij Nederland: een objectief zelfportret in 51 voorwerpen (2015) samen, waarvoor zij vijftig schrijvers uitnodigden om Nederland te typeren aan de hand van een voor hen betekenisvol voorwerp. Wim Brands was een van de dichters van 'De eenzame uitvaart', die een laatste, poëtisch afscheid bieden voor onopgemerkte overledenen en dat bij de uitvaart voorlezen.