(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.

(Amsterdam, 1981) - theatermaker, schrijver, dichter, journalist - baarde in 2009 opzien met haar eerste dichtbundel Als Mozes had doorgevraagd. In 2012 verscheen haar debuutroman De laatste Aedema. In haar werk onderzoekt ze  hoe we anders kunnen nadenken over onszelf en de wereld. Sinds 2019 schrijft ze over hoe de ruimte ons kan helpen anders naar de aarde te kijken in o.a. haar essay Wat is ruimte waard. De voorstelling gebaseerd op dit boek, Maankoorts, ging in juni 2024 in première. Sinds 2019 is Van Heemstra correspondent ruimtevaart bij De Correspondent. Ze maakt podcasts (o.a. Sør, Stadsastronaut en Als geschiedenis in je opstaat) en deed recent onderzoek naar de waarde van de nacht. In 2025 speelt ze haar nieuwe voorstelling Observaties van een theaterrat.