(Karlsruhe, 1986) maakte in 2017 indruk met haar controversiële debuutroman Ellbogen. De roman werd bekroond met de Klaus-Michael-Kühne-Prijs. Aydemir, kleindochter van Turkse arbeidsmigranten, vertelt over een meisje met Turkse voorouders dat zo gefrustreerd is door de discriminatie die ze dagelijks meemaakt, dat ze in een dronken bui een student voor de metro duwt en vervolgens naar Turkije vlucht. Ze voelt geen berouw. ‘Ellbogen is een stomp in de maag. Of beter gezegd, twee. Eén voor de misogyne Turkse gemeenschap. En één voor de huichelarij van onze o zo liberale samenleving.’, schreef Süddeutsche Zeitung. Aydemir studeerde Duits en Amerikanistiek in Frankfurt. Ze schrijft o.a. voor de krant taz over popcultuur en Turkije. Ze zette ook het tweetalige webportaal taz.gazete op als reactie op de beknotting van de persvrijheid in Turkije.

(Amsterdam, 1963) studeerde Nederlands aan de UvA. Sinds 1989 is hij actief in de literaire journalistiek, aanvankelijk voor Vrij Nederland, vanaf 1992 voor de Volkskrant. Hij schrijft kritieken, interviews, columns en necrologieën en is er nu redacteur boeken. In 2011 verscheen Eindelijk Sneeuw, twaalf winterse verhalen over kunstenaars, schrijvers en boeken, van de Amsterdamse stadsgezichten van Willem Witsen tot de tranen van mevrouw Dickens. Selecties uit zijn recensies en interviews kwamen uit in boekvorm zoals Langzaam lopen is al verdacht  1999), De ongeneeslijke lezer – een werkboek (2002), Het woord is aan de schrijver (2005) en De Broodschrijver (2006), over de Herman Brood-biografie van Bart Chabot. In 2012 publiceerde hij Kreten uit een urn, een lezing over de criticus in deze tijd. In 2015 verscheen zijn tekst Naar boven met Brakman bij de onthulling van het Brakman-monument in Enschede.