Poetry Africa - Durban

Affiche Poetry Africa 2004

Poetry Africa in Durban geldt als een van de belangrijkste poëziefestivals van Afrika. Zes dagen lang treden meer dan dertig dichters en muziekgroepen uit twaalf landen op. Het programma omvat voordrachten, seminars, workshops, poëzie-schrijfwedstrijden en speciale optredens in scholen en in gevangenissen.

Namens Winternachten treden dichters op uit Indonesië, Suriname, Sint Maarten en Nederland. In een programma op donderdag 21 oktober in het Elisabeth Sneddon Theatre staat deze 'Dutch Connection' centraal. Elk van de dichters draagt voor uit zijn werk, en wordt geïntroduceerd door de bekende Zuid-Afrikaanse stand-up comedian Soli Philander. Philander is ook voor het Nederlandse publiek een bekende. Hij trad twee keer op tijdens Winternachten in Den Haag.

Poetry Afrika opent op maandagavond in het Elisabeth Sneddon Theatre met een serie korte optredens van alle participerende dichters: Sutardji Calzoum Bachri (Indonesië), The Botsotso Jesters (Zuid-Afrika), Feel A Sistah!, een 'Spoken Word Collective' uit Zuid-Afrika met Lebo Mashile, Myesha Jenkins, Napo Masheane en Ntsiki Mazwai, Dorian Haarhof (Zuid-Afrika), Joy Harjo (USA), Drisana Deborah Jack (Sint Maarten), Were Were Liking (Kameroen/Ivoorkust), Mazwakhe Mbuli (Zuid-Afrika), Kobus Moolman (Zuid-Afrika), Richard Murphy (Ierland), Nowadayz Poets (Zuid-Afrika), Jit Narain (Suriname), Albert Nyathi (Zimbabwe), Christine Otten (Nederland), Karen Press (Zuid-Afrika), Baralong Seboni (Botswana), Tumi (Zuid-Afrika) en Christian Uetz (Zwitserland).

Tijdens Poetry Africa beleeft de documentaire van John Albert Jansen over de Surinaamse dichter Jit Narain zijn première in de Engelstalige versie 'Ashes of Memory'.

Meer informatie over Poetry Africa is hier te vinden.

Informatie

Datum en tijd maandag 18 oktober 2004 van 01:34 tot 01:34 uur
Locatie Elisabeth Sneddon Theatre - Durban

Line-up

Sutardji Calzoum Bachri

(Rengat, Indonesië, 1941) is dichter en redacteur. Met zijn poëzie probeert Bachri 'de kracht van taal vrij te maken: om de ervaring van het leven zo dynamisch mogelijk te presenteren'. Woorden hebben hun betekenis, maar Bachri wil een stap verder: hij probeert woorden van hun traditionele betekenis te bevrijden. Op dat moment wordt de dichter werkelijk creatief: wanneer hij autonome woorden gebruikt als materiaal voor pure poëzie, nieuwe mantra's, andere betekenissen. Met zijn werk werd hij één van de leidende figuren in de moderne Indonesische literaire wereld. Bachri heeft onder andere opgetreden in Nederland, Irak en Colombia en hij heeft vele literaire prijzen gewonnen. Naast gedichten en artikelen voor verschillende tijdschriften schrijft hij ook essays en korte verhalen.
WIN2004
Sutardji Calzoum Bachri tijdens Winternachten 2005 - foto Serge Ligtenberg

Jan Klug

werd in 1957 in Duitsland geboren en verhuisde voor zijn conservatorium-studie jazz saxofoon naar Groningen. Al snel trad hij op als gastmusicus in een grote verscheidenheid aan bands. Sinds zijn studie heeft hij in meer dan zestien landen opgetreden. Hij is sinds 1995 verbonden aan de poëzie en muziekgroep 'Dichters uit Epibreren'. Behalve saxofoon speelt hij fluit, theremin en de door hemzelf uitgevonden patafoon. Hij transformeert zijn muziek tot 'soundscapes', door het gebruik van electronische effecten, en door de computer gegenereerde muziek.Behalve musicus en componist, is Klug ook media-kunstenaar.
Win 2004
Jan Klug tijdens Winternachten 2005 - foto Serge Ligtenberg

Jit Narain

(Jidt Narainsingh Baldewsingh, Livorno, Suriname, 1948) werd als kleinzoon van immigranten uit India geboren in Suriname. In 1969 ging hij naar Nederland om medicijnen te studeren, waarna hij in Den Haag huisarts werd. In 1991 keerde hij terug naar Suriname. Sindsdien leidt hij een polikliniek in Saramacca. Hij is een fel voorvechter van de emancipatie van het Sarnami, het hindoestaans Surinaams, en kreeg voor zijn verdiensten de Rahman Khan-prijs. Narain schrijft gedichten en teksten die voorgelezen kunnen worden, maar ook gezongen. Zijn gedichten weerspiegelen de geschiedenis en herinnering van Hindoestaanse immigranten in Suriname. Hij schrijft in het Sarnami en in het Nederlands en benadert zo vanuit verschillende perspectieven dezelfde verborgen geschiedenis van de immigrant. Hij debuteerde in 1977 met de bundel in Sarnami Dal Bhat Chatni (Rijst, gele erwten, chutney). Na zijn debuut volgden nog zes bundels, waarvan sommige tweetalig.
Jit Narain - foto Serge Ligtenberg 2001

Drisana Deborah Jack

noemt zichzelf een Caraïbische kunstenaar niet alleen omdat ze uit Sint Maarten komt maar vooral omdat haar werk inhoudelijk en spiritueel een Caraïbische uitstraling heeft. Zij probeert in haar gedichten grenzen te overschrijden. Ze wil zichzelf principieel niet beperken tot de grenzen van een genre. Haar literatuur is muziek, dans, kunst - minstens zoveel als tekst. Voor haar kunstwerken, die een persoonlijke en culturele geschiedenis weergeven, maakt ze gebruik van verf, video, fotografie, geluid en gedichten. In 1997 publiceerde Deborah haar eerste dichtbundel The Rainy Season, over familie, liefde, muziek en ritme. De basis wordt gevormd door de hartslag: 'stilte is belangrijk voor me en is altijd belangrijk geweest. Soms word ik zo stil dat ik mijn hart kan horen.'
Drisana Deborah Jack - foto Serge Ligtenberg

Christine Otten

(Deventer, 1961) is schrijver, performer en theatermaker. In 2004 brak ze door met De laatste dichters, die genomineerd werd voor de Libris Literatuur Prijs. Deze roman, over de levensloop van vier zwarte Amerikanen die furore maakten onder de naam ‘The Last Poets’, werd bewerkt voor theater. We hadden liefde, we hadden wapens (2016) is een wervelende roman over het leven van de zwarte burgerrechtenstrijder Robert F. Williams in Amerika en over opkomen voor het recht te mogen zijn wie je bent, ongeacht de consequenties. Een van ons (2020), haar roman over de levenslang gestrafte Luc werd als theatermonoloog opgevoerd. In haar roman Als ik je eenmaal mijn verhaal heb verteld (2024) probeert Anir na twaalf jaar detentie 'buiten' een nieuw leven op te bouwen. De mede door Otten in 2020 opgerichte Stichting Blocknotes zet creatief schrijven in voor empowerment en talentontwikkeling van mensen in de gevangenis.
Christine Otten - foto Keke Keukelaar

Discover